Bu fani dünya da ufacık bir bedenim
Evimdeki eşyalardan , yattığım yataktan , örtündüğüm örtü kadar bile değilim.
Nefes alıp veriyor gibi gözüke bilirim ,
Lakin boğuluyorum , çırpınıyorum kimse görmüyor feryadımı.
Ruhum sığmıyor ne yatağıma ,ne odama , ne evime , ne bu dünyaya…
Serzeniş için de savruluyorum oradan oraya.
Su verilmemiş çiçek gibi tutunuyorum hayata.
Altım toprak , üstüm hava gözlerimdeki tek bir damla yaş tutuyor beni hayatta.
Ruhum avaz avaz inliyor bir ananın doğumdaki hali gibi , varamamanın sancısını çekiyor.
Okyanusları aşsam göklerde arasam bulur muyum kendimi ?
Kaybolmuş bir yolcuyum
Bulun beni.
-G
İçimde çok büyük bir ağlamak var. Bir ağacın altında oturarak hem kendime, hem bütün insanlara hem börtü böceğe, kurda kuşa.Bin yıllık gözyaşıyla ağlamak istiyorum.