Rabia Güler
@Galibra
Çeal’19 / Akdeniz Hukuk
16 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Barış Bıçakçı ile ilk tanışma kitabımdı bayılarak okudum. Muhteşem imgeleri beni benden aldı. Söylediklerinin ifade ettiği derinliği düşünmek, bir satırı okuduktan sonra bir kaç saniye durup düşünmek çok güzeldi. Rıfat karakteri hayatın dışına itilmiş gibi ama bizzat kendisi hayatın dışında olan, kitaplara düşkün bir karakter. Sevdim Rıfatı :) İlerde bir gün cesaretim olursa -ve de eğer buna değecek kalemim varsa - yazmak istediğim tarzda bir kitabı okur gibi oldum. Ufak tefek kendime uzak hissettiğim cümleler de vardı ama çok huzurlu bir okumaydı. Elimi uzattığımda kitaplığımdan alabileceğim yakınlıkta bir kitaptı. Teşekkürler Barış Bıçakçı, diğer kitaplarınla en kısa zamanda tanışmak istiyorum. Keyifli okumalar sayfalarda kaybedin kendinizi :)
* Yani her şey boşa mı gidiyor, boşuna mo yaşıyorum?
* ... kendi iradesi dışında bir kuvvetin her şeyi değiştirmesini bekliyor manifaturacı.
* Kendi içimde bulamadığım güzelliği dışımda arayarak, bu koca gövdem ile hala koşturup duruyorum.
Reklam
Bu kitabı ilk kez 6.sınıfta okumuştum. Kitabı bitirdiğim an hissettiğim duygular hala hatırımda. / İnsanın aradığı şey her daim en yakınındadır. İnsan dönüp dolaşıp başladığı noktaya geri gelir.
Hayatta hep tek başına olan Jane Eyre’nin ayakları üstünde dimdik, ilkelerine bağlı bir şekilde yaşamaya çalıştığını görüyoruz kitapta. Aşık olduğunda mantığını nasıl dinlenmeye çalıştığını, ne kadar yoğun duygular yaşarsa yaşasın hayatına devam etmeye çalıştığını, her ne olursa olsun bağımsız bir kadın olmak için verdiği mücadeleyi okuyoruz. Beni son derece şaşırtan ise kitabın 1847 yılında yazılmış olmasına rağmen kendini günümüz insanına bu kadar yakın hissettirişi. Demek ki aradan yüzyıl geçse de insan yine aynı insan, aynı duygular çerçevesinde dönüp duruyor. Öyle bir dönemde karşılaştık ki seninle Jane aramızda bir bağ kuruldu sanki. Kimi duyguların esiriyken yaşamaya devam etmek ne kadar zor olursa olsun ilkelerimize bağlı halde, mantığımızla kendimizi yargılayarak hayata devam etmek... Bunu gördüm sende Jane. Acı çeksek de yanlış hissettiklerimizi terk ederek yolumuza devam edip kendimizi gerçekleştirmeliyiz. Yolun bir noktasında mutluluğu bulan Jane, umarım var olan bu mutluluk yalnızca roman karakterlerine özgü değildir.
• Sevgini, ruhunu ve bütün benliğini böyle bir armağanı istemeyen ve onu küçümseyen biri yüzünden heba etmeyecek kadar onurlu ol.
/ Bu cümleler beni çok fena çarptı. Sevgimizi değmeyecek insanlar için harcamayalım dostlar. Umarım bunu başarabiliriz. Keyifli okumalar
Uzun zamandır bu kadar tat aldığım bir kitap okumamıştım. O kadar akıcı ki insan elinden bırakamıyor. Muhteşem bir olay örgüsü var, tahmin edemiyorsun neler olabileceğini, şaşırıp kalıyorsun. Ayrca sayfaların arasına serpiştirilmiş mizaha bayıldım. Trajikomik bir mizah :) * Aynı zamanda kitap hızlı bir şekilde akmasına rağmen aralarda duraklatıyor insanı. Öyle bir şey anlatmış ki yazar, durakalıyorsun o cümlede, kitabı elinden bırakıp uzun uzun düşünme ihtiyacı hissediyorsun. ** Özellikle syf 108. ( kendime not : sindiremeyen kadar oku Galibra ) Kitaba dair üzüldüğüm bir nokta Böyle Buyurdu Zerdüşt kısmındaki imgeleri, yazarın ne anlatmak istediğini vs anlayamamak oldu.
Harika bir okumaydı herkese tavsiye ederim. Ey 2021 ! Umarım yılın ilk kitabı kadar keyifli günler yaşatırsın :)
* “ O doğuştan araba yıkayıcısıydı. Ne var ki hayat onu bakkallığa mahkum etmişti; pek çok müthiş kabzımalı milletvekilliğine mahkum ettiği gibi. Sistem yetenekleri heba ediyordu. “
** “ Evet itici bir görünüşe sahipti ama netice itibariyle dünyada yaşayan bütün insanlar itici hatta kötü değil miydi? Varlığımızı sürdürebilmek için kötü olmak zorundaydık. “
Hermann Hesse insanın ruhunu sanki avuçlarında tutuyormuşçasına net tarif edenilen bir kaleme sahip. Onun yazdıkları arasında dolaşırken bir anda kendinizi bulabilir, içinizin en derinlerinde var
Reklam