Yaşadığım kadar zamanın sonunda ağaçları, doğayı insandan daha çok seven biri olarak ilaç gibi gelen satırlar, şiirler.
Bir derleme olarak basılan bu eserde; Hesse satırlarında doğayı tasvir ederken kendini, yaşamı ve tüm devinimimizi sorguluyor ve sonucunda müthiş etkileyici tespitler barındırıyor. Ayrıca bu tatlı yolculuğa yeşil bir tema ile ağaç çizimleri eşlik ediyor.
Yolunu akılcı bir romantizm olarak yaşayan herkese gönülden tavsiye..
AğaçlarHermann Hesse · Kolektif Kitap · 20195,1bin okunma
Hep bir sağa bir sola
Salınır çiçekli dal rüzgârda,
Hep bir aşağı bir yukarı
Salınır yüreğim çocuk gibi
Arasında aydınlık, karanlık günlerin
Arasında istemenin, vazgeçişin.
Ta ki çiçekler uçuşuncaya
Dal meyveyle doluncaya,
Ta ki usanıp yüreğim çocukluktan
Huzura erip sonunda
İtiraf edinceye kadar:
Zevkliydi, boşuna değildi
Hayatın o huzursuz oyunu.
‘Zaten sevincin en güzel tarafı, tesadüfi ve bedava olmasıdır; özgürdür sevinç ve Tanrı’nın armağanıdır herkese, ıhlamur çiçeğinin esip gelen kokusu gibi.’