"İlle de çalışmak mı istiyorsun?"
[...]
"Çalısmak mı istiyorum? İlle de? Çalışmadan sürdürülen bir yaşam hayal edebiliyorum kendim için. Ama soru aslında şöyle olmalı: ille de çalışmak zorunda mıyım? Ve buna verilecek cevabım - evet. Çünkü yiyecek ve giyecek almam ve kirayı ödemem gerekiyor. Bu kadar basit."
[...]
"Diyelim ki çalışma zorunda olmayacak kadar yeterli paran/geçimin var: Zamanını nasıl geçirirdin? Tüm gün ne yapardın?"
"Hmm, çok okurdum, bilhassa kalın kitapları. Çalışan bir insan olarak ne zaman vakit bulursun ki Niteliksiz adam, Ulysses veya Savaş ve Barış gibi kitaplar okumaya? Belki yatmadan önce. Ama ancak iki sayfa okursun, sonra yorgunluktan gözlerin kapanır. Düşünsene, Shakespeare'den hiçbir şey okumadım. Bir rezalet bu. Çok çalışan hemen hemen hiç okumaz. Sonuç olarak aptallaşır insan. Kendimde görüyorum. Genel kültür bilgim eksiliyor her sene artacağı yerde. Mesela gök neden mavidir bile bilmem. Bir zamanlar biliyordum ama uzun zaman oldu. Platon'un mağara alegorisini de izah edemem sana şimdi. Aptallaşıyorum, çünkü işten başka bir şey yok kafamda.