Küçük çocuklar büyüklerin her şeyi çok iyi bildiklerini, çok akıllı ve her zaman da haklı olduklarını sanırlar. Ama biraz büyüyünce bunun pek doğru olmadığını anlarlar. Onları terbiye edenlerin, yani biz ana babaların bazen ne kadar gülünç, acınacak halde olduğunu görürler...
“.. Demek ki insanın beyni bir dakika düşünmeden duramıyor, o garip başı öyle yaratılmış ki istese de istemese de düşünceler ard arda geliyor, bir düşünceden öbürü doğuyor, herhalde ölünceye kadar böyle devam ediyor bu...”
Ondan sonra gelen büyük adamların hemen hemen hepsi, ne Herder ne Goethe, ne Kant ne de alman idealizm felsefecileri, ne Nietzsche ne Tolstoy ondan esinlenmemiş olsalardı ulaşabilirlerdi başarmış olduklarına.