Her medeni adama klasik tezhibin ekmek gibi lâzım olduğuna kaniim. Klasik payesini almış olan eserlerde aklın, zevkin ve bediin ezelî düsturlarını bulursunuz. Bir İngilizin, bir Almanın, bir Fransızın fikir terbiyesine lâzım olan şeyi bir medemî millet kendisi için ihmal edemez. Hars bahsinde klasiklerin bilinmesi bir gaye değil bir vasıtadır.
Üslûptan renk ve zevk istenir. Kaideye riayet etmeksizin bunu tattırabilen muharrirden “kaide” isteyenler, üslubun maksad-ı aslîisinden habersiz olanlardır ki, bu gibilerin zaten sözü edebiyatta muhatap bulmaz.