...
“Çünkü insan olmak, hem çok güçlü görünmeye çalışmak, hem bir yerlere yığılıp saatlerce orada yatıp kalmak istemektir. Çünkü insan olmak, kendi kırıklarını hiç üşenmeden, beş kere, on kere yeniden toplayıp, her bir kırık parçanın nerede olduğunu hatırlamak, onu yerine yerleştirmek, hazır olduğunda da bağdaş kurduğu yerden kalkıp yürümeye devam etmektir.
Bacakları biraz uyuşmuştur ama sonra alışır.
Kafası biraz karışıktır ama sonra düşünür.”
Kalbi biraz buruşuktur ama sonra düzelir.
Kendine haksızlık etme. Ve sakın kendini yalnız hissetme. Çünkü insan olmak, çünkü hepimiz gibi olmak tam da böyle bir şeydir.