İnsanoğlu, yeryüzündeki yaşam süresinin sınırlı olduğu gerçeğinin farkında olarak yaşayan ve bunu bile bile mutluluğu arama gücünü koruyabilen tek canlı olmalıydı.
...mutluluğu bir kibritin alevine benzetmişti. Ya esen bir rüzgâr söndürür, ya siz üflersiniz, ya da sonuna kadar yanıp, kendiliğinden söner. Kibritin alevi önünde sonunda söner ama başka bir kibrit yakma şansınız daima vardır.