Sizin diye bildiğiniz evlatlar gerçekte sizin değildirler,
Onlar hayatın kendine duyduğu hasretin oğulları ve kızlarıdır.
Sizler aracılığıyla dünyaya gelmişlerdir ama size ait değildirler.
Sizinle birlikte yaşarlar ama sizlerin malı değildirler.
Onlara sevginizi verebilirsiniz ama düşüncelerinizi asla.
Çünkü onların kendi düşünceleri vardır.
Çocuklarınızın bedenlerini barındırabilirsiniz, ama ruhlarını değil.
Çünkü onların canları geleceğin sarayında oturur ve sizler düşlerinizde bile orayı ziyaret edemezsiniz.
Kendinizi onlara benzetmeye çalışabilirsiniz ama onları kendinize benzetmeye kalkışmayın hiç.
Çünkü hayat ne geriye gider ne de geçmiş zamanla ilgilenir.
Sizler, evlatların birer canlı ok gibi fırlatıldıkları yaylarsınız.