"Buz yakındır, yalnızlık korkunçtur -Ama nasıl da sakin dururlar ışıkta tüm şeyler! Nasıl da özgür soluk alır kişi! Ne kadar çok şeyi altında hisseder!- Şimdiye kadar anladığım ve yaşadığım felsefe, gönüllü yaşamaktır buzda ve dağda - yabancı ve kuşkulu olan her şeyi aramaktır hayatta, ahlak aracılığıyla şimdiye kadar yasaklanmış her şeyi."
"Telefonu kapatınca daha bir çoğaldı içimdeki hüzün. Bir tür terk edilmişlik duygusu. Sanki denize vuran güneş solmuş, gökyüzünün mavisi koyulaşmaya başlamıştı, akşam nasıl da hızlı çöküyordu şehre."