Gamze Yaşlı
@Gavvze
26/27
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sekiz günden beri berbat bir hava var, bu durum işime geldi. Çünkü buraya geldiğimden beri birinin neşemi kaçırmadığı ve burnumdan getirmediği tek bir güneşli güzel gün görmedim. Doğru dürüst bir yağmur yağsa, rüzgârda her şey uçuşsa, don olsa ve de çiğler çözünse... Ah, diye geçiyor aklımdan, evin içi dışarıdan daha kötü olamaz ya da tam tersi; böylesi iyi. Sabah güneş doğup güzel bir gün vaat ettiğinde, asla şunu haykırmaktan kendimi alıkoyamam: İşte yine birbirlerine zehir edebilecekleri ilahi bir nimet! Zaten birbirlerine zehir etmedikleri hiçbir şey yok: Sağlık, ün, neşe, dinlenme! Ve bunlar çoğunlukla budalalık, cehalet ve darlıktan ama onları dinleseniz, iyi niyetli oldukları için. Arasıra dizlerimin üzerine çöküp öfkelerine böylesine kendilerini kaptırmamaları için yalvarmak istiyorum.
Sabır! Sabır! Daha iyi olacak. Çünkü sana, dostum, haklı olduğunu söylüyorum. Her gün insanlar arasında dolaşıp onların ne yaptıklarını ve nasıl çalıştıklarını gördükten sonra, kendimle daha barışık oldum. Kuşkusuz, her şeyi kendimizle ve kendimizi her şeyle karşılaştıran bir yapıya sahip olduğumuz için, mutluluk veya sefalet bizi bir arada tutan şeylerin içinde var ve bu noktada hiçbir şey yalnızlıktan daha tehlikeli değil. Doğası gereği kendini zorlayan, şiir sanatının fantastik görüntüleriyle beslenen hayal gücümüz, bizim en altta olduğumuz yerde bir dizi varlık oluşturuyor ve bizim dışımızdaki her şey olağanüstü, bizden başka herkes de mükemmel görünüyor. Ve bu tamamen doğal bir süreçtir. Çoğunlukla bazı şeylerin eksikliğini duyuyoruz, bizde eksik olan şeye de bir başkasının sahip olduğu hissine kapılıyoruz, sahip olduklarımızı ise gönül rahatlığıyla yine de ona veririz. Böylece kendi yarattığımız mutlu varlık her şeyiyle tamamdır.
Buna karşın, bütün zayıflıklarımız ve yorgunluklarımızla sadece çalışmaya devam edebilsek, başkalarının yelkenleriyle ve kürekleriyle ilerledikleri yolda biz salına salına ve sağa sola çarparak yürüdüğümüz halde öne geçtiğimizi çoğunlukla göreceğiz… ve… başkalarıyla başa baş gittiğini veya onların önüne geçtiğini sanmak gerçek duygunun kendisidir.
Okudugum en iyi kitaplar listesinde kesinlikle ilk 5e girer. Cerezlik, akici ve insana elimizdekilerin kiymetini bilmeyi ogretiyor. Pisman oldugunuz seylere ragmen yapacaginiz secimlerin nasil bir hataya yol acacagini da ogreniyorsunuz.
Savunma mekanizmasini kesinlikle gelistiriyor.. Baskasinda rahatsiz olup, kendinizde goremediginiz bir cok sey de ortaya cikiyor. Okumasi keyifli, gercekler yuzune vurulana kadar.
