Kaybetmenin her türlüsü acı... kazada, kazara, hastalıkla, gözünün önünde eridiğini görerek ya da aniden. Hepsi de insanın canını çok yakıyor. Fakat, takdiri ilahi değil de kişinin kendi takdiri olunca ölüm, tesellisi çok zor oluyor geride kalanlara. Varlığınla, sevginle yaşaması için ona yetemediğini anlıyorsun. Belki de bu sebepten en sebepsiz ölümlerden daha ağır geliyor insana.
"Bak ne diyor: " Olgunlaşmamış insanın özelliği, bir dava uğruna soylu bir biçimde ölmek istemesidir, olgun insanın özelliği ise bir dava uğruna gösterişsiz bir biçimde yaşamak istemesidir "
Bir kitabı bitirdiğiniz zaman, bunu yazan keşke çok yakın bir arkadaşım olsaydı da, canım her istediğinde onu telefonla arayıp konuşabilseydim diyorsanız, o kitap bence gerçekten iyidir.