Gözde Ayan
@Gayan
48 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Herkesin Okurken Ağladığı O Kitap!Edebiyat
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CrOf6VKt09F
Neredeyse herkesin bildiği ve her insanın okurken ağladığı bu kitabı sonunda ben de okudum... Peki, ben nasıl buldum?
Bu incelemenin altına yazılacak her yoruma karşılık olarak her yaşa uygun harika kitaplar önerdim. Kitap önerisi alabilmek için yorumlara bakabilirsiniz.
Çocukluk ile ilgili olan kitaplar bugüne kadar hep dikkatimi çekmiştir. Tolstoy'un 
Çocukluk, Gorki'nin 
Çocukluğum ve Tezer Özlü'nün 
Çocukluğun Soğuk Geceleri kitaplarını okuduktan sonra aklımda hep aynı düşünce dönüp dolaşıyordu: Çocukluk zamanlarımızın saf masumiyeti ve etrafımızda bizi kaplayan dünyayı anlama isteğimiz.
Uçurtma Avcısı kitabı da bu saydığım kitapların arasında sayılabilir bence. Emir ile Hasan'ın çocukluklarındaki Afganistan'da gördükleri ile şimdiki Afganistan arasında oluşan uçurum, kitabın esas kaygısını oluşturuyor. Bu kitabı okurken biz de belki kendimize şu soruyu sorabiliriz: Büyürken etrafımızda bizi kaplayan dünya nasıl değişiyor ve biz de o dünyayla birlikte nasıl değişiyoruz?
Bu kitabı okuma sürecinde yeni bir şeyin daha farkına vardım... İnsanın anıları bir yapboza benziyor. Uçurtma Avcısı kitabında olduğu gibi. Daha doğrusu hepimizin hayatlarında olduğu gibi... Bu anıları parça parça birleştirmeyi öğretiyor hayat bize. Kendi romanım olan 
Kimlink'te de buna benzer bir düşünceden bahsetmiştim:
"Kendi hayatlarımızın yapbozunu yaparken de en kolay an parçalarını bulmakla işe başlardık. Zor parçaları hep sonlara bıraktığımızdan olsa gerek, geçirdiğimiz şimdiki zamanlar da gittikçe zorlaşır, en sonunda hayatımıza layık bir çerçeveye bile zaman kalmazdı." [s. 16]
Uçurtma Avcısı kitabındaki Emir ve Hasan kitap boyunca tanımlara bile sığmayacak o kadar zor şeyler yaşıyorlar ki, onların da
Çocukluk, Gorki'nin Çocukluğum ve Tezer Özlü'nün Çocukluğun Soğuk Geceleri kitaplarını okuduktan sonra aklımda hep aynı düşünce dönüp dolaşıyordu: Çocukluk zamanlarımızın saf masumiyeti ve etrafımızda bizi kaplayan dünyayı anlama isteğimiz.
Uçurtma Avcısı kitabı da bu saydığım kitapların arasında sayılabilir bence. Emir ile Hasan'ın çocukluklarındaki Afganistan'da gördükleri ile şimdiki Afganistan arasında oluşan uçurum, kitabın esas kaygısını oluşturuyor. Bu kitabı okurken biz de belki kendimize şu soruyu sorabiliriz: Büyürken etrafımızda bizi kaplayan dünya nasıl değişiyor ve biz de o dünyayla birlikte nasıl değişiyoruz?
Bu kitabı okuma sürecinde yeni bir şeyin daha farkına vardım... İnsanın anıları bir yapboza benziyor. Uçurtma Avcısı kitabında olduğu gibi. Daha doğrusu hepimizin hayatlarında olduğu gibi... Bu anıları parça parça birleştirmeyi öğretiyor hayat bize. Kendi romanım olan Kimlink'te de buna benzer bir düşünceden bahsetmiştim:
"Kendi hayatlarımızın yapbozunu yaparken de en kolay an parçalarını bulmakla işe başlardık. Zor parçaları hep sonlara bıraktığımızdan olsa gerek, geçirdiğimiz şimdiki zamanlar da gittikçe zorlaşır, en sonunda hayatımıza layık bir çerçeveye bile zaman kalmazdı." [s. 16]
Uçurtma Avcısı kitabındaki Emir ve Hasan kitap boyunca tanımlara bile sığmayacak o kadar zor şeyler yaşıyorlar ki, onların daGözde Ayan
Yıllar yıllar önce okumuştum bende o zamanlar güzel duygular bıraktığını hatırlıyorum.
Kitap yorumlarına, önerilerine güvendiğim yegâne insanlardansınız🙏
Çevrenizdeki insanlardan en çok kim kitap okuyor❓️
a) Baba
b) Anne
c) Arkadaş
d) Eş
e) Diğer
Gözde Ayan
B) Annem
Onun sayesinde sevdim sanırım okumayı.
Eşimle de evimizi kurarken aynı kitapları getircez sanmıştım ama tek kitap getiren ben oldum 😬
Bugün biraz ağır konuşacağım1000Kitap
Öncelikle okuma listenizde bu kitap varsa lütfen çıkarın!! (Tabi yinede okursanız da sizin bileceğiniz iş <3 )
Çok öfkeliyim.Kitapta geçen herkese ve her şeye en başta da kitabın yazarına¿ Kitap satan sitelerde ve burada bu kitap hakkında iyi yorumlar gördükçe beyin sarsıntısı geçiriyorum... Böyle hastalıklı davranışları romantik bulanları anlamakta zorluk çekiyorum doğrusu. Hatta bazı yerlerde böyle yorumlarda gördüm ;
" + Bu kitabı okurken neden o kadar çok ağladım bende çözemedim. her satırında gözlerim doluyordu.
+ Çok güzel bir kitaptı, gerçekten okurken yer yer gözlerim doldu kendiliğinden
+ Ah içimi yaktı hikayeniz ve bu hikayenin gerçek olduğunu yazarından öğrendiğimden beri etkisi geçmedi.
+ Kitap fiyatını cidden hak ediyor pahalı diye düşünüp almamazlık yapmayın.
+ Hem heyecanlandım, hem mutlu oldum , hemde ağladım ve dahası...
+ Her insanın ders çıkaracağı bir kitap olduğunu düşünüyorum.
+ İlk defa bir kitabın bitmemesini istedim. Çok güzel başlayan bir aşkın böyle bitmesini istemezdim. "
Ya siz normal misiniz? Sizi karşıma alıp omuzlarınızdan sarsmak istiyorum. Kendinize gelin diye bağırmak istiyorum. Gülşah ve Şahin arasındaki ilişki hastalıklı. Romantik değil. Kitapta anlatılan hikayenin müthiş bir aşk hikayesi olduğunu düşünen varsa en yakın zamanda psikolojik destek almasını tavsiye ederim.
Benim nazarımdaki ' güçlü kadın ' bu değil. Bu olsa olsa acizliktir. Kendisini sevmeyen bir erkeğin peşinde ömrünü heba edip sonrasında sevmediği bir erkekle evlenip sırf çocuk sahibi olmak için mutsuz bir evliliğe evet diyen bencil bir karakter görüyoruz. Bu hikayedeki tek masum hiç şüphesiz Gülşah' ın çocuğudur.
Umarım Şahin gibi insanları hayatınızda boş yere tutmuyorsunuzdur. Aksi halde size sadece sorun yaratacaktır başka bir şey olmasını beklemiyorum zaten.
Gözde Ayan
Her kitap değerlidir düşüncesindeyim hep ama gerçekten bu kitap Zaman Kaybı 🤦🏻♀️