Reklam
Yüce, soylu düşüncelerin ve haraketlerin monarşik düzenlerde asla kovuşturulmaduığını; aklın, şiirin, sanatın yaratılarının monarşik düzenlerde asla küçük görülmediği, Shakespeare'lerin, Moliere'lerin monarşinin koruyucu, kollayıcı kanatları altında ortaya çıktıklarını, oysa Dante'nin cumhuriyetçi yurdunda hayat hakkı bulamadığının bir gerçek olduğunu, tüm büyük yeteneklerin, dehaların, monarşik devletlerin şahlanışları dönemlerinde ortaya çıktıklarını, yoksa ne idüğü belirsiz cumhuriyetçi, terörist yönetimlerinve buna benzer siyasal yapıların insanlığa tek bir ozan bile armağan edemediklerini;insan ruhun anarşi, kargaşa değil, barış, huzur, dinginlik armağan eden ozanların ressamların baş tacı edilmeleri gerektiğini; aslında imparatorluk tacındaki incilerin, pırlantaların ve bütün öteki değerli taşların bilginleri, ozanları ve tüm öbür sanatçıları simgelediğini, hükümdarların saltanalarını bu insanların güzelleştirdiğini, ışıttığını söyledi.
Ahlaksızlık kendi başına da çirkindir, iticidir; ama olanca temizliğiyle düşlerimize süzülen güzelliğe bulaşınca büsbütün itici olur.
Benito Cereno-Herman Melville
Tek bir olay, yoğun ve manasız betimlemeler.Zamanına göre değerlendirelim dersek Shakespeare, Goethe gibi yazarlar bu Melville'nin yanında ilah gibi yücelirler.Akışkan değil elbette bana bir şey katmıştır lakin önermeyeceğim kitaplar arasında.
Reklam