Silah sesi, kâbuslarımın nedeniydi.
Silah sesi, ölümün adımlarıydı.
Silah sesi, çocukluğumun suçlarıydı.
Silah sesi, kendimi suçladığım o günlerin mutsuz şarkısıydı.
"Çok konuştum, değil mi? Bıktım."
"Keşke sabaha kadar konuşsan, ne güzel olurdu."
"Sen delirmişsin."
"Sayılır."
"Ve benide delirteceksin."
"Hoşuma gider çünkü hoşuma gidiyorsun."