Akıcılığı konusunda beni şaşırtan bir kitap oldu. Ahmet Cemilin hayalleri ve yaşadıkları sonrasında her şeyi kaybettikten sonra annesinin varlığını hatırlaması...
Çok sinirlendiğim olaylar oldu fakat yazarın kitapta fark ettirmek istediği konuyu hep aklıma getirip öyle sakinledim.
Toplumsal yapı yönünden beni en etkileyen kardeşi evlendikten sonra yaşanan durumlardı ve her şey sadece bir tokatla bitmemesi gerekiyordu. Bir tokat. Giden hayat, hayaller, memleket... bunları yerine getirmeyecek.
Kitabı okurken Ahmet Cemilin sanki bir hayata tutunma listesi var gibi geldi. Birer birer hepsi gittikçe mai hayal geceleri artık siyaha döndü ve ezildi. Hüseyin Nazmi ile olan ilişkileri ise bana hep kast sistemi hissiyatı verdi. Hüseyin Nazmi bencil, kendi mutluluğunu düşünen, zengin çocuğu. Ahmet Cemil ise gururlu. Raci ve Ahmet Cemil dinamiği ise tam bir zıtlık durumuydu. En sonunda Ahmet Cemil de siyaha bürününce Raciye gelen mutluluk... Birbirlerinin zıttı oldukları için Ahmet Cemilin de annesi ile sağlıklı bir şekilde yaşayacağı mesajı geliyor.