Sabah
@Geceyarisi__
Rehber Öğretmen
*Sosyoloji mezunu (lisans) *yüksek lisans mezun (Sosyoloji)
4 Mayıs 1991
32 okur puanıOcak 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Bu kitabın özetini yazmaya gerek görmüyorum. Tekrar yazıp görüşlerimi atlamak istemiyorum. Bu kitabı yaklaşık 10 gün önce 7. sınıf öğrencimin elinde gördüm. Haliyle ne olduğunu öğrenmek için biraz okudum. İlginç bir şekilde 130 sayfa kadar okudum. Popüler kültür kitabı. Çoğunlukla erken ergenlerin ve ergenlerin okuduğunu kitap. Birkaç tane yazılan incelemeleri okudum. Fakat yaptıkları sadece özetini yazmaktı. Kitap tamamen Meyer'in Alacakaranlık kitabını yorumlamış gibi. Siraç'ın Elif'e gün ışığı demesi Edward'ın Bella'yı geceyarısı güneşine benzetmesi, Siraç'ın Elif'in odasına girip koltukta gece Elif'i izlemesi, Elif'in uyurken konuşması ve Siraç'ın onu izlemesi hatta soru cevap şeklinde konuşmaları, Sıraç'ın Elif'e takıntılı olması ve onu sürekli koruma içgüdüsü, Siraç'ın Elif'e "kendinin farkında değilsin" demesi... Bunların hepsi ve daha fazlası Alacakaranlık kitabının aynısı. Sanki Alacakaranlık serisinin Türk versiyonunu okuyor gibiydim. Devam etmedim hatta sadece bir yerde (çevirme yapıldığında, çevirme yapan polis) polis Murat i okudum, ama tahminimce Elif'e aşık veya aşık olacak. Bu da bize Jacop olarak görünecek gibi görünüyor. Bir başka konu ise 130 sayfaya kadar hâlâ Elif'in fiziksel özelliklerini tam olarak görememiş olmamız. Hâlâ bazı şeylerin sır olarak kalması ve bu konuyu süründürmesi okumaktan zevk almayı güçleştiriyor. Bu kitap ile ilgili daha birçok görüşüm var fakat bu kadar da yermeye gerek görmüyorum. Yazarın emeğine saygı duyuyorum. Buraya kadar okuduysaniz size bir şey söylemek isterim. Öğrencilerimizden bir kısmı bu tür kitapları okuyor. Deneme yaptığımızda bize o kadar basit kelimeleri soruyorlar ki. "Ufuk ne demek?"gibi. "Kitap okuyorsun, bu kelimeleri bilmemis olman çok garip" dediğimde bana "Klasik kitap okumaya başlamadık o yüzden
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Listemde uzun zamandır duran ama henüz okumaya fırsat bulamadığım bir kitaptı. Fakat her şeyin bir zamanı olduğu gibi bu kitabı okumak için de uygun zaman buymuş. Sayfa sayısı az olmasına rağmen üzerinde uzun uzun düşünülebilecek bir kitap. Belki bilmediğimiz şeyler anlatmıyor fakat bu basit tesbitler ile bizi karşı karşıya getirerek hatırlamamızı sağlıyor. Vakit kaybı diyemeyeceğim, hayatım ile ilgili yeni rotaları oluşturmakta cesur davranmamı düşündüren güzel bir kişisel gelişim romanıydı. Çevremde varoluş amacını arayan ya da varoluş amacını bulmasının faydalı olacağını düşündüğüm herkese tavsiye ediyorum. Eğer sizde sıkışmış hissediyorsanız okuyabilirsiniz
Bu kitabı zor bir dönem geçirdiğim sırada okuyordum. Hayat amacımı kaybetmiştim. 30'lu yaslardaydım ama nedense kendimi bir türlü bulamıyordum. Dışarıya çıktığımda herkesin ne kadar da tasasız göründüğünü düşünmeden duramıyordum. Belki dışarıdan bende öyle görünüyordum, kim bilir. Neden diğer insanlarda olduğu gibi hayatım akıp gitmek yerine zikzak çizerek nereye gittiği belli olmayan bir şekildeydi? Bir şelale gibi hızla aksın demiyordum. Ama en azından sonunu görebilmek istiyordum. Tam da bu noktada "belki bana ilham verir" diye okumaya başladım bu kitabı. Benim geçirdiğim sancıları farklı bir şekilde yaşıyordu. Kendini arıyordu. Kendini ifade etmek için çaba gösteriyordu. Sonra bende fark ettim ki kendimi aramayı ve kendimi ifade etme isteğimi çoktan kaybetmiştim.
Küçük Chris'in masumluğu ve yetişkinliğe çekiş dönemindeki sancıları, bu durumu atlatis biçimi bana büyük bir ders verdi. İçimde belki hâlâ ilerleme isteği yok. Ama en azından neden bende yapamayayım ki diyorum. Bana güzel bir örnek oldu. Pes etmemeyi tekrar öğrendim. Geçen gün annem "ben senin pes edeceğini hiç düşünmemiştim. Bana hep bu şekilde ilerlemeye devam edecekmişsin gibi gelirdi" demişti ve ben de "insan sonucunda beklediğini bulamayınca pes etmek zorunda kalıyor." demiştim. Ama Chris'in yaşamını okuduğumda ne kadar da yanildigimi anladım. Pes etmek için bir nedenim yok. Kimsenin pes etmek için bir nedeni yok. Yolun sonu görünmüyor diye yolun bir yere çıkmadığını kim söylemiş ki?
Bir kervan da neler yaşanabilir ki? Tuz almaya diye çıkıp hac kafilesine katılan insan ipeği Hüdayi, tarihçi Yahya Efendi, medrese hocası üstat Merkez Efendi, kuşbaz, deveci, berber, derman bulmak için hac yoluna çıkan Fatma ve ailesi ve onların hizmetini gören Nadide... Hepsi farklı yasamlardan bir amaç için bu kervana katılmış ve yaşam hikayeleriyle hayrete dusurmusler bizleri.
Vehhabilerin çarpık İslam anlayışı kitap boyunca sorgulanmiş ve cevapları verilmişti. İnancından dönmeyen dazlaklar ve hak yolunda kendini adayan müminler...
Yunus Emre'nin şiirleriyle Od kitabıni andım. Eyüp Sultan hazretleri ile Mihmandar kitabını andım. Bu güzel kitap ile de Hac yolunda bir kervan neler yasabilirmis onu görmüş olduk. Zaman zaman güldüren, zaman zaman şaşırtan, zaman zaman hüzünlendiren ve zaman zaman da ağlatan bir kitaptı.
Bir insanı başarılı yapan nedir? Hep bu sorunun cevabını kişisel çabası, zekası, azmi, sabrı olarak düşünürdüm. Evet, hâlâ bu faktörler büyük bir etken. Fakat bunun yanında küçümsenmeyecek kadar etkili olan şeyler de var. Doğduğun yıl, doğduğun zamanki ortam, yaşadığın yer, okuduğun okul, ebeveynlerin, ekonomik durumun vs. Aslında fırsat eşitliğinin olmadığını biliyoruz. Fakat bunun yanında sadece fırsat eşitliği ile giderilemeyecek özelliklerin de bize armağan olarak verildiğini görmek şaşırtıcı.
Bu kitaptan aldığım en güzel mesaj, hayattan ne istediğini bil ve şaşmaz bir şekilde buna tutun. Yoluna çıkan ilk engelde elimden bir şey gelmez deyip geri çekilme. Kendini iyice ifade edemediğin sürece kimse seni anlamaz ve kendi isteği doğrultusunda hareket eder. Basarmak için cesaret göster. Yaşadığın ortam elverişli olmayabilir ama fırsatları değerlendirebilecek bir bakış açısı, çaba göstermek bizi çizginin disindaki yapıyor
