Gecezede25

Gecezede25
@Gecezede34
Yalnızlığın sessizliğini kalabalığın gürültüsüne,yalnızlığın huzur veren esintisini kalabalığın boğucu sıcaklığına tercih ediyorum.
Reklam
Bir çocuğun yalnız ve terk edilmiş ölmesi Tanrı'nın isteği olamaz.Şüphesiz Tanrı birtakım özellikleri ve yetenekleri dünyanın bir yerindeki bir insana bahşetmiştir ve o çocuk için büyük şeyler yapması için o insanı uygun zamanda uygun yere koymuştur.
"Biliyor musun,insanları öldürüyorum Portuga." "Bunu nasıl yapıyorsun Zeze?" "Onları unutarak."
"Nasıl mı hissediyorum?İçim dışıma çıkmış gibi hissediyorum.Organlarım dışarı çıkmış,zedelenmiş ve şişmiş gibi.Kalbim miyonlarca parçaya bölünmüş gibi hissediyorum.O parçalar sanki damarlarımda akarak vücudumun her yerinde iz bırakıyor.İçim karıncalanıyor."
Uzun bir süre kimseyle konuşmadım;içime döndüm.Dünya ile arama uzaklık koydum.Dünya güzeldi,içim de güzel olsun istedim.İçimde bir suçluluk,hatta kötülük yokmuş gibi yaparsam,yavaş yavaş kötülüğü unuturdum.Böylece hiçbir şey olmamış gibi yapmaya başladım.Hiçbir şey olmamış gibi yaparsanız ve gerçekten de hiçbir şey olmuyorsa,hiçbir şey olmaz sonunda.
Reklam