I eat books
@Geniusss
"Kutsal hiçbir şey yoktur" sözü, diyalektiğin her şeyi küçümsediği, hiçbir şeye saygı göstermediği anlamına gelmez. Değişmeyen, dokunulmayan, tartışılmayan, ama sadece itibar gören şey demektir kutsal. Kapitalist toplumun "kutsallığı" örneğin. Ama diyalektik hiçbir şeyin hareket dışında, değişikliğin dışında, tarihin dönüşümlerinin dışında kalamayacağını söylemektedir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dünyanın dönmekte olduğunu ileri sürmekteydi Galilei. Buysa Tevrat ve Aristoteles'le çelişen yeni bir bilgi demektir. Öyle ya, eğer dünya dönüyorsa, demek ki dünya evrenin merkezi değil, evrende bir noktadır sadece.
Düşüncelerimizin sınırlarını genişletmek gerekir bu durumda. Oysa, Galilei'nin bu buluşu karşısında ne yapılıyor?
Yapılan şu: insanlığı bilgisizlik içinde bırakmak amacıyla bir din mahkemesi kuruluyor; ve bu mahkeme, işlediği günahtan ötürü özür dilemeye ve işkenceye mahkûm ediyor Galilei'yi. İşte size bilim ile bilgisizlik arasındaki mücadelenin bir örneği.
İlk insanlar ruh kavramını yaratmakla Tanrıları da yaratmış oldular. Maddesel bakımdan insanlardan daha güçlü maddesel varlıklara inandılar ilkin; sonra da, içimizdeki ruhlardan daha güçlü ruhlar biçiminde düşündüler Tanrıların varlığını. Ve böylece, her biri ayrı görevleri olan Tanrılar (eski Yunan'da olduğu gibi) yarattıktan sonra, tek Tanrı düşüncesine vardılar. İşte, bugünkü tektanrılı (monoteist) dinler meydana gelmiş oldu o zaman.
Din nereden doğuyor?Din
Bu konuda son derece açık cevap vermektedir Engels bize: İnsanın sınırlı bilgisinden doğmuştur din. İlk insanların bu bilgisizliği iki yanlı bir bilgisizliktir. Tabiata dair bilgisizlik ve kendilerine dair bilgisizlik..
İdealizm, dinin inceltilmiş bir biçiminden başka bir şey değildir.Felsefe
Ne anlama gelir bu sözler? Şu anlama: idealizm, kendi görüşlerini, dine oranla çok daha usturaklı bir biçimde öne sürmeyi bilip becermektedir. Evren'in karanlıklar içinde yüzen bir ruh tarafından yaratılmış olduğunu, Tanrı'nın maddesel bir varlık olmadığını ileri sürmek, ama bunun ardından da, kutsal kitaplarda yazılı olduğu gibi, Tanrı'nın konuştuğunu, İsa adında bir oğlu bulunduğunu söylemek, bütün bunlar birbirini tutmayan, kaba saba bir biçimde dile getirilmiş düşüncelerdir. İdealizm evrenin sadece insan zihninde, kendi ruhumuzda var olduğunu öne sürmekle, sorunu daha ince bir biçim içinde, üstü örtülü olarak ortaya koymuş olmaktadır. İşin aslında, aynı kapıya çıkmaktadır idealizmin dedikleri ile dinin dedikleri. Ne var ki, daha ince ve daha zariftir idealizm.