Azad Altuğ

Hayal kurmaktan bile korktuğum günler gördüm. Hayallerimi bile aşan günler bazen.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Benim hayatımı mahveden ben değilim, onlar mahvetti benim hayatımı." Hayatımıza girmiş ve oradan "suçlu ilan edilmeden" çıkmayı başarmış kaç kişi vardı?
Onun için değil miydi zaten bize kendimizi unutturanlara, aşka ve sanata hayran olmamız, onun için değil miydi zaten âşık olduklarımızı bir tanrı ya da tanrıça gibi görmemiz, onların bir mucizeyi gerçekleştirdiklerine, bizi değiştirdiklerine inanmamız?
Hangimiz kendimiz olarak mutluyduk ki?
Ama unutmanın zorluğu gibi hatırlamanın da zorluğu vardı;