“Var iken kıymeti…”
Sarılmaya doyamadığın bir bedeni, artık sadece anılarda koklayabiliyorsan…
İşte o zaman başlıyor insanın yüreğinde gurbet.
Keşke diyorsun… Keşke zamanın kıymetini daha çok bilseydik. Ama hayat, bazı şeyleri sadece eksilince öğretiyor insana.
Yokluğu içini delip geçerken,
“İyi ki” diyebileceğin her an gözünün önünden geçiyor.
Ama ne yazık ki kimsenin öngöremediği bir şey var:
Kaybın tam olarak ne zaman geleceğini asla bilemiyoruz. Ve ben, bu satırları kalbimin en acıyan yerinden size yazıyorum.
Varsa eğer yanında sevdiğin, ailen, dostun…
Sarıl…
Kokla…
Öp…
Çünkü bir gün “hasretle” değil, “kıymetle” anmak istersin… geç olmadan...
“Tüm yollar eninde sonunda aynı yere varır sevgili Gladys.”
“Neresiymiş orası?”
“Hayal kırıklığı.”
Beklentiler ve umutlar çoğu zaman istenen yerde sona ermez.