Ghost in the Shell
@Ghostintheshell
Hatalar kişiliği oluşturur. ~ Sarah Jio
137 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Habercilikte şöyle bir kural olmalı, uygulanmalı.
Mesela Ahmet Kural denen adamın haberi çıktı karşıma diyelim. Bu haberin ilerleyen gelişmelerini görmek istiyorsam, arkası gelmeli. İstemiyorsam önüme düşüp durmamalı. Haber alma hürriyeti kadar haber seçme hürriyeti de olmalı!
Ghost in the Shell
Aynı haber ısıtılıp ısıtılıp her yerde önümüze sürülmemeli mesela
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Evlilik üzerine :)
Evlilik, ya ölümdür ya da yaşam; arası yoktur bunun.
Ghost in the Shell
Ya da şöyle 'evlilik ölüm gibiydi ama kimse ölmedi.)
Bana söylemenizi istediğim şey şu, acaba insan aynı zamanda iki kişiye âşık olabilir mi, olamaz mı?
Virginia Woolf
#GününSorusu
Ghost in the Shell
Açıkçası benimde çok merak ettiyim soru.)
Hadi arkadaşlar bu durumun altına “mutlaka oku,okumadan ölme”dediğiniz kitapları yazın ben de kendime yeni bir kitap listesi oluşturayım hep aynı şeyleri okumaktan yoruldum yeni bakış açıları edinmek istiyorum...(Araştırma-Tarih)olursa sevinirim
Ghost in the Shell
Küçük prens'i okumadıysan daha okuman lazım bence
Alıntıİlişkiler
Bizim çocukluğumuzda annelerimiz çalışmazdı. Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım. Hatta Babamın bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi. Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki.....
En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı. Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani. Cafelerde, alışveriş merkezlerinde buluşmazdık. Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya,zıplaya yürüyerek gelirdik.
Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi. Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık. Annelerimiz bu durumu bildiklerinden kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi. Mahallemizdeki teyzeler Annemiz gibiydi. Susayınca girer evlerine su içerdik. Ya da pencereden bize bir sürahi bir bardak uzatırlar,hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik. Kısacası evine gidip gelen (...ki;sadece çişi gelen giderdi evine)elinde mutlaka yiyecekle dönerdi. Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi. Bu bazen bir kurabiye, bazen bir meyve olurdu.
Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık.
Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi. Düşünce kaldırırlar, kavga! edince barıştırırlardı bizi... Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı. Sonra kavgalarımız da öyle sallama, satır ile olmaz, onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi, en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.
Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık. oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık. Azar işitip, acillere taşınmazdık. Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik. Röntgenlere,
Ghost in the Shell
Bence biz bunları haketmedik. Belki birilerinin hatasıdır da ceremesini biz ödüyoruzdur. Çünki haketsek bu şeylerin, bu sıcaklığın yokluğunu da hissetmezdik zaten..