Ama çok olasıdır onun böyle sona ermesi,sizin böyle sona ermeniz, yani yukarıda yazılı olduğu gibi "avutularak" , kendi kendinizi tehlikeye ve dehşete tüm eğitişinize karşın, "metafiziksel açıdan avutularak" kısacası romantikler gibi sona ermek, Hristiyanca... Hayır! Her şeyden önce bu dünyadaki avuntunun sanatını öğrenmeliydiniz, gülmeyi öğrenmeliydiniz, - genç dostlarım, kesinlikle kötümserler olarak kalmak istiyorsanız; belki de bundan sonra, gülenler olarak, günün birinde tüm metafizik avuntuları cehennemin dibine yollayasınız diye- en başta da metafiziği! Ya da, Zerdüşt denilen o Dionysosçu canavarın ağzından söyleyecek olursak:
"Yükseğe kaldırın yüreklerinizi, kardeşlerim, yükseğe, daha yükseğe! Bacaklarınızı da unutmayın! Bacaklarınızı da kaldırın, ey iyi dansçılar: iyisi mi : amuda da kalkın!"
Geçip giden her ay sizi korkunç sona biraz daha yaklaştırıyor. Zaman sizi kıskanıyor; gençliğinizin gülleriyle, zambaklarıyla savaşıyor. Zamanla renginiz solacak, yanaklarınız çökecek, gözünüzün feri gidecek. Öyle çok acı çekeceksiniz ki... Ah, gençliğinizin kıymetini bilin. En güzel günlerinizi sıkıcı şeyleri dinleyerek, kaybetmeye mahkum olanı kurtarmaya çalışarak, kendinizi cahil, kaba, adi insanlara adayarak heba etmeyin. Bunlar çağımızın hastalıklı inançları, yanlış idealleri. Hayatınızı yaşayın! İçinizdeki o muhteşem yaşama sevincini açığa çıkarın. Hiçbir şeyi ıskalamayın. Hep yeni heyecanlar arayın. Hiçbir şeyden korkunuz olmasın... Yepyeni bir hedonizm; işte çağımızın ihtiyaç duyduğu şey budur.
İnsan düşmanını titizlikle seçmeli. Benim hiç aptal düşmanım yoktur mesela. Hepsi belli bir entelektüel derinliğe sahip insanlardır, bu yüzden de hepsi beni takdir eder. Bu kibir mi sence? Sanırım epey kibirliyim.