Haydar, başını, elini ve kadehini aynı anda salladı. Heyecanlanmıştı.
"Evet, yaşamı önemli kılan ölümdür ... "
Üstat, "Bence yaşam, ölümle taçlandınlmayacak kadar sıradan
bir şey," diye araya girdi.
Dolu şişelerden birisini kimseyle paylaşmak istemiyormuş
gibi önüne çekmişti. Her iki söz de çarpıcıydı. Çevresinde
hep birlikte bestelenen müziğin mantığı açıktı. Biri bir
konu buluyor, sonra da aşıklar gibi karşılıklı atışıyorlardı.
Tabii ellerinde saz değil, içki kadehleri vardı.
"Israr ediyorum! Hayat, ölümü kavrama çabasıdır.
Ve tembelliğe gelince ... lki türü
vardır: Yoksul tembelliği, zengin tembelliği. Yoksulunki
miskinlik ve can sıkıntısı, zengininkiyse kibir ve haz üretir.
Sanat da, haz için üretilen bir seyirliktir.