Schadenfreude, başkasının mutsuzluğuna sevinen kimselere denir. Kıskanmak kitabını okurken daha önce okuduğum ve kitabın ana temasını oluşturan Schadenfreude kavramı aklıma geldi sürekli. Kitaptaki Seniha karakteri kara kuru, yalnızca siyah gözleri güzel olan, abisinin erkek olmasına rağmen ondan daha güzel olduğu ve ailesi tarafından da bu çirkinliği sürekli kendisine hissettirilmiş, istekleri ve beklentileri hep ikinci plana atılmış biridir. Abisine karşı duyduğu öfke yıllar geçtikçe artmakta olup , özellikle abisinin kendisinden 20 yaş küçük bir kadınla evlenmesi sonucunda doruk noktasına ulaşmıştır. Seniha içindeki nefreti biraz olsun soğutmak için çeşitli oyunların içine girer ama sonunda gerçekten mutlu olacak mı acaba? Herkes kardeşini sevmek zorunda mıdır ya da sevmese de seviyor gibi mi görünmelidir? Sadece kardeşimiz olması istemeden kazandığımız o kan bağı sevgiyi kazandırmaya yeter mi? Bu ve bunun gibi pek çok soruyu okuduğunuz süre boyunca size düşündüren oldukça akıcı ve çok güzel bir roman. Türk edebiyatında fazla bilinmeyen bu romanı herkesin okumasını isterim.