Bizim evimiz de soğuk olurdu; ama annemin bir gülümsemesi yeterdi bütün evi, bütün mahalleyi, hatta benim bütün dünyamı ısıtmaya... O gidince, dünyam kararmakla kalmamış, buz kesmişti adeta. Sanki güneş, dünyaya küsmüş ve bir daha ne ısınabilmişti yeryüzü ve ne de mavisine kavuşabilmişti gökyüzü...