Bizim evimiz de soğuk olurdu; ama annemin bir gülümsemesi yeterdi bütün evi, bütün mahalleyi, hatta benim bütün dünyamı ısıtmaya... O gidince, dünyam kararmakla kalmamış, buz kesmişti adeta. Sanki güneş, dünyaya küsmüş ve bir daha ne ısınabilmişti yeryüzü ve ne de mavisine kavuşabilmişti gökyüzü...
"Ağla, Cassie. Onun için ağla. Bütün çocuklar için ağla. Onlar ne sesini duyabilirler ne de seni görebilirler, onlar için ne kadar kötü hissettiğini de bilemezler. Ama ağla sen yine de. Her biri için birer tane gözyaşı dök, koskocaman okyanusu gözyaşlarınla doldur, ağla...