Gülnur

“… insan dediğin, insanların uğruna canını feda etmeli, edemedi mi, kalabalık etmemeli dünyamıza!”
Sayfa 376·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kul acımaz bunlara, Allah acımaz. Allah’ın unuttuğu insanlardır bunlar. Peygamberler kitaplar dolusu sabır, tevekkül, kanaat getirmişlerdir bunlara. Hiçbir işe yaramayan, hiçbir işe yaramayacak olan sabır, tevekkül, kanaat!
Sayfa 172·Kitabı okudu
Kadınlar, erkekler, çocuklar… Bütün bu insanlar ne için gözlerini açıp duvar ustalığını bellemiyorlardı sanki? Herhalde sakala göre tarak vurmasını bilmiyorlardı.
Sayfa 380·Kitabı okudu
Ya mavi kanaviçeli bir yatak örtüsünün üzerinde kıvrılmış uyuyan aile? Onlara gelen neydi? Ölüm değildi. Yalnızca hayatın sonu.
Sayfa 376·Kitabı okudu
Müfetti sorusunu sordu. Estha’nın dudakları, Evet, dedi. Çocukluk, ayak parmaklarının ucuna basarak dışarı çıktı.