Kendisini yaptırıp döşeyenlerce bırakılmış, sonra başkalarınca satınalınmış bir ev ilk sahiplerinin kokusunu ve havasını nasıl saklarsa, ben de, Odile'in damgasını taşıyordum, bundan böyle, tümüyle benim olmayan bir ruhla dolaşıyordum yaşamda.
Bir zamanlar, yaptıklarıma Odile'in bu kadar değer vermesi için neler vermezdim! Ama, ne yazık!
Bu arzum buna hiç değer vermemesinden ileri gelmiyor muydu!
İnsanları yenmek, onları umutsuzluğa sürüklemek kolaydır. Şimdi, başarısızlıktan sonra da, bunu hiç istemeseler bile, onları sevmeye çalışmanın daha güzel olduğuna inanıyorum.
Hiçbir şeyi ciddiye almak istemiyordum; düşüncelere ve yaratıklara çekine çekine dokunuyordum yitirince acı çekmeyeyim diye yitirmeye hazır bekliyordum hep.