Gonca Turgut
@Gnctrgt
“Kişi geçmişin acılarını inkâr ettiği sürece, geçmiş silinemez ve geçmişle uzlaşılamaz.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Yazarlar, iyi bir edebiyat ortaya koymaya çalışırlar. Yaratıcılıklarının bilinçsiz kaynaklarının, onları ifade etmeye ve iletmeye iten sebeplerin farkına varmak için bir çaba göstermezler. Çoğu yazma yeteneklerini kaybedeceklerinden korkar. Yapıtlarında bilinç dışındaki korkularına açıkça göndermede bulunan pek çok ressamda da benzer bir tereddüt var: Francis Bacon, Hieronymus, Bosch, Salvador Dali gibi ressamlarda ve sayısız gerçeküstücülerde gördüm bunu. Yapıtlarında gerçekten de iletişim kurmak için çaba gösterirler, ancak buna sanat diyerek çocukluklarında yaşadıklarını inkâr etmeye hizmet eden bir seviyede yaparlar.”
“Bu yazarların ortak noktası Dördüncü Emre büyük bir sadakatle bağlı olmalarıdır. Hepsi hayatları boyunca anne babalarına -kendilerine tahmin edilemeyecek kadar zarar vermiş olsalar da- hürmet etmişlerdir. Ebeveynlerine saygı gösterme uğruna hakikate ulaşma, kendilerine sadık olma, samimi iletişim, anlayış ve takdir görme arzularını feda etmişlerdir ve bütün bunları sevgi görme ve reddedilmeme umuduyla yapmışlardır. Yapıtlarına sirayet eden hakikat, kendilerinden bağımsızdır. Bu da Dördüncü Emrin onların sırtlarına yüklediği bir yüktür ve onları inkâr zindanına kapatmıştır.”
“Başkalarına yazdığı neredeyse bütün mektuplarda mali durumundan şikayet ediyor ve yardım istiyordu. Kanımca, bütün bu mektuplar, bir çocuğun varlığına yönelik daimi bir tehditten duyduğu korkuyu ve mektup yazılan kişinin bu ızdırabı anlayacağına ve kendisine iyi davranacağına dair çaresizce duyulan umudu açıkça ifade ediyordu.” (Dostoyevski’ye dair)
“Babasının maskaralıklarına, sık sık dayak yiyen çocuk hayran olur ve onları yetişkin bir yazar olarak edebiyata dönüştürür. Romanlarının büyük başarısını, çok fazla sayıda insanın, hem edebiyatta hem de hayatta, bu duygusal savunma biçimini beğenip takdir etmesine bağlıyorum.” (James Joyce)