Gökhan Güldemir
@Go_Khan
Bana okuduğun kitaplardan bahsedersen, sana kim olduğunu söyleyebilirim.
229 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Güneşe Bakmak Ölümle YüzleşmekHayat ve İnsan
Tüm Kitapseverlere Merhaba!
Irvin D. Yalom’un Pegasus Yayınları’ndan çıkan bu kitabı 249 sayfa ve 7 bölümden oluşmakta. Önsöz ve Sonsöz ile birlikte Kılavuz ve Terapistlere Tavsiyeler bölümleri de mevcut.
Kitabın dili, Yalom’un tüm kitaplarında olduğu gibi oldukça akıcı ve sürükleyici. Hemen burada belirtmek gerekir ki; kitabı İngilizce aslından Zeliha Babayiğit çevirmiş. Kitabı kendi dilinizde yazılmış gibi okuyorsunuz.
Kitap, ölüm anksiyetesi yaşayan veya hayatın ve ölümün farkına varan ve bir çıkış yolu arayan okurlar için bir başlangıç rehberi görevi görebilir.
Kitabı kısaca anlatmak gerekirse; Piskiyatrist olan yazarın hastalarıyla gerçekleştirdiği ve ölüm anksiyetesi temelli terapilerinden bazılarını değerlendirmesi, kendi tecrübeleri ve uzmanlığıyla harmanlayıp, biz okurlara konuyu yansıtıp irdelemesi üzerine kurulu diyebilirim.
Güneşe Bakmak Ölümle Yüzleşmek kitabını ‘Başlangıç rehberi’ olarak anmamın sebebi, size hissettirdiği duyguların yoğunluklarının, yazarın Aşkın Celladı adlı kitabının biraz daha gerisinde kaldığını düşünüyor olmam.
Aşkın Celladı isimli kitabında da yazar aynı konuyu işlemiş ancak okuyucuya daha net bir kılavuzluk sağlamıştı diye düşünüyorum.
Bu kitap ise konuyla ilgilenen sıradan okuyucunun yanında, daha çok terapiyle biraz daha derinden ilgilenen okuyucuya hitap etmekte diyebilirim.
Kitapta altını çizip not alacağınız, daha sonra üzerine düşünüp araştırma yapacağınız ya da arkadalarınızla ya da sevdiklerinizle paylaşacağınız birçok önemli nokta var.
Kitapta bir iki tane baskı/yazım hatası mevcut ve bu okuma akıcılığına etki etmeyecek kadar az.
Yalnız kitabın (Sonsözden önceki) son cümlesinin bir hatayla bitmiş olması büyük talihsizlik olmuş.
Kitabı tüm kitapseverlere, özellikle hayatın anlamını sorgulayan, kapana
Kitap kafeler kapatılsın!
Çünkü çoğu, kitap kafe olmaktan çıkıyor yavaş yavaş.
Yüksek sesle muhabbet etmeye gelenlerle, hiç okumayacağı kitaplarla arkadaşına fotoğraf çektirenlerle doluyor hepsi.
Kimi, kenarda bir masada sakince kitap okumak isteyen bir okuru bile “sizi rahatsız edicem ama oradan kalkabilir misiniz, oranın ışığı daha güzel bi fotoğraf çektireyim” diyebiliyor.
Sonuçta kitap kafeler kapatılsın,
“En Hakiki Öz Kitap Kafeler” ya da bu çok uzun oldu derseniz;
“Okur Kafeler” açılsın.