Gökçe Hilal Şahin
@Gokcehilal
Şu anda okuduğu kitaplar
Marquez'in Nobel Kitabı
Hayatımda en azından bir kez daha okuyacağımdan emin olduğum, beni Yüzyıllık Yalnizlik'a birkaç bin adım yaklaştıran, çıtır çerez görünümlü ama hem sosyolojik hem psikolojik derinliği yüksek, küçük köylerin dünyanın öbür ucunda da bizimki kadar küçük olduğunu ve bizimkine ne kadar da benzer olduğunu gösteren kitaptı Kırmızı Pazartesi,namı diğer "İlan Edilmiş Bir Cinayetin Kroniği".
Kitabın röportaj tekniği denen bir teknikle yazılmış olması hoşuma giden dikkatimi çeken bir kültürel bilgi oldu. Kitaptaki gelinin yazdığı mektuplarla ilgili olan ve otopsi kısımları dikkatimi çeken bölümlerdi.
Marquez bu kitabına "Bana Nobeli kazandıran en güzel kitabım." demiş. Zaten son kitabıdır. 1981'de yazılmış bu son eseri 2026'da okumak benim için üzücü olsa da okurken aldığım edebi haz benim en büyük tesellimdir.
Reklam
Karnavalesk Roman
Hani bazen romanları bu gerçekten yaşanmış olmalı hissiyle okursunuz ya, işte bu roman benim için onlardan biri ve muhteşem kurgulanmış bir gerçek. Hem çok yorucu hem çok eğlenceli... Evet, tamamen olay üzerine bir kitap ama aklınızda kalması çok zor. Bu kitabı ne zaman okumuştum hatırlamıyorum, kitaptaki çoğu karakteri de asla hatırlamıyorum ki 300'den fazla diyorlar. Ama bünyemde yarattığı etkiyi yüz yıl geçse de unutmam: müthiş bir edebi lezzet, mükemmel geçen bir vakit, duygular şelale...
Ayrıca bu nadide romanımızın "karnavalesk" isimli bir teknikle yazıldığını belirtmek isterim. İlgilenen araştırabilir. Bence Türk Edebiyatında böyle bir şeyin olması çok değerli. Buradan bize bir Nobel daha gelsin.
Son olarak romanda geçen olayların çoğunun yakın Türkiye tarihinde bazı olaylara selam çakması, mekanın gerçekten Karadeniz'de romanda belirtilen özelliklerde yer alması da benim için romanı çok eğlenceli ve değerli yapan unsurlardır.
Nihan Kaya Nezaketiyle Bir Travma Güncesi
Nihan Kaya'yı Twitter'dan bilenler belki benim düştüğüm hataya düşme gafletinde bulunmuşlardır. Söylediği şeyler bazen bizim anlam dünyamız için o kadar zorlayıcı oluyor ki ona öfkelenebiliyoruz. Onun okuduğum ilk kitabı "İyi Aile Yoktur" benim beynimde yeni bir sekme açtı. Şu anda onu bir yazar olarak, bir kadın olarak ve bir insan olarak çok seviyorum. "Kar ve İnci" kitabını okumaya başladığınızda şimdi burada ne oluyor diye şaşırıp kalıyorsunuz ama orada kalmaya devam edin, sakın bırakmayın çünkü kitabı bitirdiğinizde müthiş bir edebi lezzet kalacak size. Size travmanın bir genç kadının içinde nasıl var olduğunu olaylar, kişiler ve kelimelerden bağımsız çok net bir şekilde hissettirebilecek eser var karşınızda.
Nahif bir baba oğul hikayesi
Yılın son günlerinde değerli kitap kulübüm ESD vesilesiyle hiç aklıma gelmeyecek sevimli bir kitap okudum. Kitapta sıradan orta alt seviye bir Amerikan ailesinin bir buçuk yıl içinde başına gelen olaylar anlatılıyor. 1979 yılında ise Dustin Hoffman ve Meryl Streep'li bir filmi çekilmiş. Film için modern boşanma filmlerinin öncüsü deniyor. Beş Oscar ödülü almış olması da dikkat çekici. Ben tabiki kitabı daha çok beğendim. Ev ve aile hayatı içinde varlığı neredeyse belirsiz bir erkeğin nasıl güzel bir babaya dönüştüğüne şahit oluyorsunuz. Ben hikayeyi daha nahif, filmi süresi gereği eksik ve yönlendirilmiş buldum. Kitapta annenin tükenmişliğinin tarafsız aktarılması, babanın ve oğulun yaşanan olaylar karşısındaki kabullenme duygusu bana çok hoş geldi. Arka kapak yazısını okumadan başlarsanız okurken çok şaşırıp eğlenebilirsiniz.