Gökçen Aksoy
@Gokcen123
Şu anda okuduğu kitap
Mürebbiye, arka kapak tanıtım yazısından dikkatimi çeken bir kitaptı ama çok büyük bir beklentiyle başlamamıştım. Yine de beklentimin bir tık üstünde akıcı ve merak uyandıran bir kitaptı.
Kitapta birçok konuda yer yer alaylı ve günümüzde de geçerli olabilecek çeşitli eleştiriler vardı. Bu bakımdan okumak keyifliydi. Fakat bazen karakterlerin iç monologlarında sıkıldığım yerler oldu.
Dil olarak sade bir dile sahipti, yer yer ağız ve şivelere ayrıca baş karakterin Fransız olması dolayısıyla Fransızca kelimelere rastlanıyordu. Bu durum rahatsız edici değildi.
Benim için güzel bir okuma deneyimiydi okuyacaklara iyi okumalar dilerim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Nefes nefese romanı 1939-1945 yılları arasında yaşanan ve dünyayı kasıp kavuran II. Dünya Savaşını konu alıyor. Bu savaşta yaşam mücadelesi veren ve sırf dinleri yüzünden dışlanan, itilen insanları oldukça etkileyici ve akıcı bir dille anlatıyor.
Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim.
Kitabı okumaya başladığımda oldukça ağır ilerlemişti. Kitaptaki kasvetli ve ağır hava başlarda beni oldukça yordu ancak okumaya devam edip ilerledikçe insanlık tarihiyle, yönetimle, yönetici ve yönetilen ilişkisiyle ilgili çıkarımları oldukça ilgimi çekti ve geçmişten günümüze birçok olayı biraz daha iyi algılamamı sağladı. Bunun dışında kitap içeriği ise bence şu şekilde özetlenebilir; kitaptaki ana karakterimiz ve diğer insanlar tarihle, yaşadıkları coğrafyayla, toplumsal olaylarla ilgili bilgilerini sadece partiye bağlı olarak edinebiliyorlar. Partinin öğretisi veya öğretileri dışında bir şey konuşmak ve hatta düşünmek olanaksız durumda çünkü sürekli onları izleyen bir gözün ve dinleyen kulağın denetimi altına alınmış durumdalar. İnsanlığın varoluşuyla birlikte ortaya çıkan duygular ve içgüdüler çeşitli yöntemlerle bastırılmaya hatta tamamen yok edilmeye çabalanıyor. Kitabın sonlarına doğru yansıtılan baskıyı ciddi anlamda kendi üzerimde hissettiğim, içine çeken bir okuma oldu. Okuyacaklara iyi okumalar dilerim.
Üç kız kardeş kitabından sonra İclal Aydın'ın okuduğum ikinci olan bu kitapta kendime dair birçok parça buldum. Kitabı okurken bir yandan hiç bitmesin istiyorsunuz bir yandan bir an önce sonunda ne olacağını öğrenmek istiyorsunuz.
Tıpkı ilk kitaptaki gibi içi ısıtan ve kurgusuyla sizi içine çeken bir kitap olmuş. Okurken sanki anlatılanlar bir yerde yaşanıyormuş ve siz anbean bunu takip ediyormuşsunuz hissi veriyor.
Edebi açıdan da benim için çok doyurucu ve altı dolu olan bir kitaptı. Okuyacaklara keyifli okumalar dilerim.
İç ısıtan, sımsıcak bir romandı. Acı tatlı her şey en güzel ve naif haliyle verilmişti. Aile olmak, aşık olmak, acı çekmek ve diğer tüm duygular samimiyetle anlatılmıştı. Okuyacaklara iyi okumalar dilerim.
