Othello o kadar etkili bir eser ve karakter ki psikoloji kitaplarında Othello Sendromu olarak kendine yer edinmiş. Bu sendromu öğrendiğinizde kafanızda kitap hakkında fikirler oluşuyor. Othello sendromu kışkançlık olarak tanımlanabilir ancak patolojik boyuttadır.
Othello karakteri de böyle bir karakterdir. Othello savaş dehası, güçlü bir komutandır. Kazandığı savaşlar nedeniyle rütbe atlayan Othello şehrin ileri gelenlerinden birinin kızı olan Desdemona ile aşk yaşar ve kaçarak evlenir. Cassio, Othello'nun yaveridir. İago ise eserin kötü karakteridir. Cassio'nun yerine geçmek isteyen İago, Othello'nun zihnine şüphe tohumlarını ekmeye başlar. Her fırsatta Cassio ve Desdemona'nın arasında bir şeyler olduğunu ima eder.
Birgün İago, Cassio'yu sarhoş edip kavgaya karışmasına ve görevden alınmasına neden olur. Cassio görevine dönebilmek için Desdemona'dan yardım ister; o da kabul eder. İago ise bu durumda art niyet olduğu konusunda Othello'yu doldurur. Bunun gibi sahte deliller ile Othello aldatıldığından emin olmuştur. İçindeki kıskançlık, öfke, gözü dönmüşlük ile Othello karısına inanmak yerine kendisine gösterilenlere inanmayı seçer ve bu trajedi yaşanır. Kısaca söylemek gerekirse atasözümüzde de dendiği gibi "Keskin sirke küpüne zarar." öyle değil mi?