Gonca Gül Yıldırım
@Gonca_Gul
Serinin son kitabı niteliğinde olması nedeniyle önemli bir kitap. Çünkü sonraki kitaplar tam anlamıyla devam niteliğinde değil. İkinci kitaba göre çok daha fazla aksiyon barındırıyor olsa da benim için hâlâ birinci kitap kadar iyi değildi. Ayrıca bazı sorular cevapsız kaldı. Örneğin önceki kitapta öğrenmiştik ki her Kayran'lı ismini tarihteki önemli kişilerden almış ama Tava, Minho kim bilmiyoruz. Ya da Şansölye kim? Brenda ile alakası var mı, varsa ne? İSYAN gerçekten iyi mi, değil mi?Kuruluş, amacı hastalığa çare bulmak olarak alırsak iyi denebilir ancak insanların ölümüne ses çıkarmamaları hatta buna neden oluyor olmaları onları iyilikten oldukça uzaklaştırıyor. Yani hâlâ eksik parçaların olduğu kısımdayız. Umarım devam kitapları bu ve buna benzer soruları ortadan kaldırır. Ayrıca kitaba dönecek olursak iki önemli karaktere veda etmiş olmak üzücüydü.Ancak bunlardan biriyle fedakarlığı görmüş olduk. Thomas'ın kendisi için önemini daha iyi anlatamazdı. Ancak bir diğer karakterin ölümünü kabul etmek benim için asla kolay olmayacak. Kitapta da filmde de en sevdiğim karakteri kaybetmek üzücüydü.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İlk kitabın sonunda Kayran'dan kaçmayı başaran karakterlerimiz tüm bu deney olaylarından kurtulduklarını düşündükleri an da kendilerini yeni deneylerin ortasında bulurlar. Bu özel çocuklar yeni bir şey daha öğrenmişlerdir. Tek denek kendileri değildir. Zaten böyle de olması gerekmez mi? Deneyler her zaman çift taraflı yapılır. Deney grubu ve kontrol grubu. Diğer grup Kayranlılar ile aynı şeyleri yaşamıştır. Aralarındaki tek fark karşı grup tamamen kızlardan oluşmuşken onlara katılan son kişi erkektir. Bu kitap ilk kitaba göre daha durağan geçiyor olsa da Thomas'ın yaşadığı ikilemleri, öfkeyi ben de yaşadım.
Arka kapak yazısını okuduğumda kitabı beğeneceğime o kadar emindim ki beklentim zirveye ulaşmıştı.Ancak kitap bunu karşılayamadı maalesef.Böyle güzel bir konuyu yazar basit bir biçimde ele almış.
Hanry, Doktor Trescoot'un evinde çalışan siyahi bir uşaktır. Çevresi tarafından sevilen biri olan Hanry doktorun evinde çıkan yangından doktorun oğlunu kurtarmak isterken kendisi feci bir şekilde yanar. Görenlerin söylediğine göre yüzü artık yoktur. Bir de dönemin etkisiyle siyahilere duyulan nefret eklenince Hanry kasabada canavar ilan edilir.Yangından kurtarılan çocuk dahil herkes onun canavar olduğunu iddia edenler arasındadır. Onu gören yemek yiyemez, gebeler çocuklarını düşürür söylentileri dolaşır. Peki tüm bunlar karşısında Hanry ne yapar, nasıl davranır, ne düşünür? Bu gibi hiç bir sorunun cevabı bulunmuyor maalesef.Yazar Hanry'nin iç dünyası ile ilgili hiç bir bilgi vermeyerek bence böyle güzel bir konuyu yarım bırakmış.
Filmini defalarca sıkılmadan izlemiş biri olarak söylemeliyim ki bence bu serinin filmleri kitaplarından daha iyi.
Kitap bir labirentin içinde kim olduklarını, nereden geldiklerini hatırlamadan yaşayan bir grup genç erkeğin Thomas gelene kadar kurdukları hiyerarşik düzen üzerinden ilerliyor. Buraya gönderilen tüm erkekler burada yaşamayı bir şekilde kabul etmişken Thomas kaçış yolları arıyor.Derken Kayran adını verdikleri labirente ilk kız olan Teresa geliyor elinde ise bir notla. Bundan sonra gelen kimse olmayacak.Bu durum neler getirecek? Ve neden bunca zaman sonra bir kız geldi? Yaratıcıların planı ne?
Bir oturuşta okuyup bitirebileceğiniz, yaz dizisi tadında bir kitap. Sonunu tahmin etseniz de kafa dağıtmak için okuyabilirsiniz.
Munise 30. yaş gününü kutlamış ve çalıştığı bankada terfi almış artık müdür olmuş genç, başarılı, güzel bir kadındır. Tek bir kusuru vardır o da karşı cinse hiç bir konuda asla müsamaha göstermez. Müdür olarak bankaya geldiği ilk gün kendisine yeni atanan asistanı ile cinleri tepesine çıkar. Çünkü yeni asistanı yıllar önce kendisine ayrılık konuşması bile yapmadan ortadan kaybolan eski sevgilisidir. Abdulezel'in 7 yıl sonra ortaya çıkması Munise için intikam vaktinin geldiğinin ilanıdır ve ikili arasında "Soğuk Savaş" başlar. Yer yer Munise'ye kızsam da güçlü, hakkını arayan, ayakları üzerinde durabilen bir kadın oluşunu çok beğendim. Ayrıca kadın haklarına, kadınların çalışma ortamlarında uğradıkları mobing ve şiddete yer verilmesine çok sevindim.
