Çocukluğunda doya doya sevilmiş, anne baba sevgisine doymuş çocuk sakin, bilinçli, huzurlu, güler yüzlü, güvenen ve haline şükreden bir yetişkin oluyor.
Bazı toplumlar, çocuğun mevcut bilgiyi anlasın ya da anlamasın ezberlemesi ve sorulduğunda eksiksiz tekrar etmesine önem veriyor ve buna “eğitim” diyor. Böylece malumat yüklü ama düşünce yoksunu insanlara “eğitimli” gözüyle bakılıyor.