Gönül Çolak
@Gonulumsu
36 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·408 syf.·
2026 2. kitabı
Spoiler!!!
Aşk mı?
Bu tam bir nefret romanı. Heathcliff Catherine'e psikopatça aşık olmuş. Ve onunla arasına giren herkesin hayatını alt üst etmiş. Bütün hayatını intikam almaya adamış. Arada suçu olmayanlar da kaynamış. Beni en çok üzen Hareton oldu. Heathcliff'in huzura ermesinin Catherine (küçük olan) ile Hareton arasında bir bağ kurulduğu dönemde olması manidar olmuş. Kitap süper akıcı bir kitap. Sıkıldığım 1 sayfa dahi olmadı. Her sayfası su gibi aktı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·316 syf.·
2025 12. kitabı
Çok çok çok büyük bir keyifle okudum. Kitap ve yazar hakkındaki tartışmalar çok umurumda olmadı ben okuduğum hikayeye baktım. Roman okumaktan sıkılmıştım aslında bir süredir farklı tarzlar okuma niyetindeydim ama bu roman ne diyebilirim ki tam bir klasik. Tadı damağınızda kalır gitmez. Mis mis mis.
Puan vermedi·285 syf.·
2025 10. kitabı
Yani bilemedim. Kitabın ilk kısmı tarih bilimi hakkındaydı ve benim adıma o kısım çok doyurucuydu. Sanki bir sınıfta oturmuş birebir tarihe giriş dersi alıyormuşum gibiydi. Diğer kısımlar ise Osmanlı devletinin parlak dönemlerini konu edinmiş. Derli toplu bir bilgi aktarımı yok. Soru cevap şeklinde ilerlenmiş. Haliyle verilen bilgiler sorulara göre şekil almış. Cevaplar da çoğunlukla bambaşka yerlere kaymış. Yine de kitap akıcıydı. Hızlı ilerledi. İlber Ortaylının anlattığı onca şeyi okurken bu adam bu kadar şeyi nasıl biliyor diye hayrete düşmemek imkansız. Tarih bilgisi çok zayıf biri okumasın. Bağlamı yakalaması imkansız. Çok bilen de okumaz, orta şeker tarih severlere tavsiye edilir.
6/10
2025 9. kitabı
İçinde 5 öykü bulunan kısa bir kitap. Öykülerde duygularını uç noktalarda yaşayan insanlar var. Kitap bir duygu seliyle akıp ilerliyor. Hızlı okudum kitabın ne ara bittiğini anlamadım.
Puan vermedi·319 syf.·
2025 8. kitabı
Kitabı okumadan önce konusu ne acaba diyerek bir bakınmıştım ve aşk romanıymış diye bir yargıya varmıştım. Kitabı bitirdiğimde ise bunun basit bir yargı olduğunu gördüm. İçinde insan ruhunu, duyguları, acıları, arzuları ve insana dair birçok başka kalbi hissi barındıran, anlatan bir kitaptı. O halde sadece bir aşk romanı demek çok basit kalır. Kitabın özeti benim gözümde şu şekilde: Felix şefkatli bir eli hiç hissetmemiş sevgi ne bilmemiş yalnız bir çocukluk geçirip ardından şefkati ve sıcaklığı hissettiği madam de mortsouf'a tutuluyor. Bu kadın evli ve 2 çocuklu bir kadın. Kendini ailesine adamış bir kadın. Felixin ona olan aşkı kadının içine işliyor. Kadına daha önce hiç tatmadığı, varlığını bile belki bilmediği arzularını hissettiriyor. Ama biz bunu kitabın sonunda öğreniyoruz. Çünkü bu kadın bunu hiç belli etmiyor ve felixe olan tutkusunu öyle bir bastırıp dönüştürüyorki kendini onun annesi rolüne sokuyor. Ve bu kadın tükenene kadar hep böyle devam ediyor. Bu kısım beni aşk üzerine düşündürdü. Aşkı hiç madam de mortsouf gibi yaşayan birini düşünemezdim. Kitabın sonuna kadar felixin sabrına ve saygısına şaşırarak okudum ama sonra gördüm ki asıl şaşırılacak fedakarlığı kadın yapmış. Kitabın sonunda ne oluyor peki mutlu son var mı? Hayır. Kadın felixin arzularına yenik düşerek başka bir kadınla beraber olması üzerine kederinden ölüyor. Felix için ise bu kadın bütün hücrelerine işlemiş bir tanrıça ve onun gölgesinin olmadığı bir ilişki yaşaması mümkün değil. Zaten kadının ölümünden sonra bu durum iyice imkansızlaşıyor. Ben çok üstünkörü anlattım. Daha değinmediğim çok nokta var. Güzel kitaptı.
