Gözde
@Gozde_Samasti
#72748848
#129953523
Sevdiğim şeylerden bazıları;
Hız
Yükseklik
Kediler
Kitaplar
Sessizlik
~~~~~~
Bana göre para ile satın alabileceğiniz tek mutluluk kitaplardır...
215 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Leziz Kadavralar, okuru rahatsız etmeyi bilinçli olarak seçen güçlü bir distopya romanıdır. Agustina Bazterrica, insan etinin normalleştiği bir toplum üzerinden yalnızca şiddeti değil, insanların bir şeyi meşrulaştırmak için dili, ahlakı ve vicdanı nasıl dönüştürebildiğini sorgular.
Kitaptaki karakterler, korkunç bir sistemin içinde yaşamaktadır; ancak asıl dikkat çekici olan, insanların zamanla bu sisteme uyum sağlamasıdır. Roman, insanın en büyük gücünün olduğu kadar en büyük zayıflığının da alışabilmek olduğunu gösterir. Bir zamanlar kabul edilemez olan şeyler, yeterince uzun süre devam ettiğinde sıradanlaşabilir.
Bu bakışla eser, insan eti tüketiminden çok daha fazlasını anlatır: Acıya karşı duyarsızlaşmayı, bireyin sistem karşısındaki yalnızlığını ve ahlaki sınırların ne kadar esnek olabileceğini sorgular.
Belki de kitabın en ürkütücü yanı şudur: Romandaki dünya bize tamamen yabancı gelmez. Çünkü yazar, canavarları değil, sıradan insanları anlatır. Bu da okuru şu soruyla baş başa bırakır:
"Kötülük gerçekten olağanüstü bir şey midir, yoksa bazen sadece alışkanlıkların sonucu mudur?"
Romanın en çarpıcı yanı, korkusunu kanlı sahnelerden çok sıradanlaşmış vahşetten almasıdır. Okurken “Bu nasıl mümkün olabilir?” sorusu zamanla yerini “İnsanlar buna nasıl alıştı?” sorusuna bırakır.
Kısa bir değerlendirme yapacak olursam: Leziz Kadavralar, sadece bir distopya değil; tüketim kültürü, iktidar ve insanın etik sınırları üzerine karanlık bir alegoridir. Finali ise kitabın en sarsıcı bölümlerinden biridir ve okuru uzun süre düşünmeye zorlar. Okuyacak olanlara leziz okumalar dilerim.
Kitabı hiç beğenmedim. Sanki birisi Ahmet Ümit'in adını kullanarak oturmuş saçma sapan şeyler yazmış gibiydi. Her seferinde her hikayeye bir şans vererek başladım ama hepsi birbirinden vasattı. Bu kitabın türü ne oluyor? Kitabın türünü bile çözemedim. Keşke başlamasaydım. Zaman kaybı bir seçim oldu benim için. Vakti bol olan varsa, ne anlattığı belli olmayan bu kitaba bir şans verebilir.
Son sözİnsan ve Hayat
"János Boka gözlerini sıraya dikmiş düşünüyordu. Basit çocuk ruhunda derinden derine bir şeyler değişiyordu:
Hayata dair, hani içinde hepimizin bazen kederli, bazen neşeli köleler olduğumuz hayata dair, bazı gerçekleri kavramaya başladığını hissediyordu."
Önce kendimize ait bir oda, sonrası gelir zaten...Virginia Woolf
Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2021 26. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 22 Aralık 2021 21:21
Yazıldığı dönemin yazar ve eserlerine çok fazla atıfta bulunduğu için doğal olarak bilmediğim yazar isimleri ilk başta beni çok oyaladı ve dikkatimin dağılmasına neden oldu. Giriş bölümünden ortalarına kadar çok zorlanarak okudum. Kaç kere "anlayamıyorum" "anlayamıyorum" diyerek yarım bırakmak istedim çünkü hiç keyif alamadım. Ta ki anlattığı konunun çok önemli olduğunu ve değindiği meselelerin herkes için, günümüz için hâlâ geçerli meseleler olduğunu görünce durdum kaldım. Tarihsel süreç içerisinde kadının toplumdaki yerini, yaşadığı zorlukları, kadınların dünyasına dair ilginç tespitleri, cinsiyet farklılığını, kadın ile erkeğe tanınan olanakların eşit olmadığını ve daha nice önemli konu başlıklarını bu makalesine sığdırmaya çalıştığını farkedince etkilenmemek mümkün değil. Bazı eserler vardır okumadan önce neden abartıldığını anlayamayız ya da doğru anlayarak okumazsak yine neden abartıldığını anlayamayız. Virginia Woolf benim için buna örnek oldu. İyi ki yarım bırakmamış ve iyi ki okumuşum diyorum.
Aslında bu kitaba inceleme yazacak kadar kendimi bilgili ve tecrübeli hissetmesem de, Virginia Woolf'un verdiği öğüdü anladığımı belirtmek için ve bize böyle seslendiği için: "Para kazanın, kendinize ait ayrı bir oda ve boş zaman yaratın. Ve yazın, erkekler ne der diye düşünmeden yazın!" yazdım :)
Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim.
Estados Adası ve Vasquez'e Selamlar :)
Bu sene en keyif alarak okuduğum kitap oldu. Jules Verne ile bu kitabıyla tanıştım ve kalemine bayıldım. Betimlemeleri harikulade. Minicik bir hikâyenin içine bolca karakter ve ıssız bir adada mahsur kalmalarına rağmen yeterli miktarda heyecan, gerilim, hüzün, çaresizlik gibi konu başlıkları sığmış Kitabın sonu ya da okunacak bir sonraki sayfa tahmin edilebilir olsa bile yine de tatlılıkla kendisini okutuyor. Denizcilik terimleri bolcaydı ancak beni hiç rahatsız etmedi, aklımda kalmayacağını bilerek üstünde hiç durmadan okuyup geçtim. Kötü kalpli bir grup insan ve deniz fenerinde görevli iyi kalpli üç arkadaşın arasında geçen hikâyede verilmek istenen mesaj bana göre netti. Çerez tadında bir kitap arıyorsanız doğru seçim olabilir. Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim.