...Ve güz geldi Ömür Hanım. Dünya aydınlık sabahlarını
yitiriyor usul usul. İnsanın içini karartan bulutların seferi var
göğün maviliğinde. Yağmur ha yağdı ha yağacak. İncecik bir
çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin. Hüznün bütün
koşulları hazır. Nedenini bilmediğim bir keder akıyor damarlarımdan. Kalbimin üstünde binlerce bıçak ağzı... ve yüzüm
ömrümün atlası; düzlükleri bunaltı, yükseklikleri korku, uçurumları yıkıntılarımla dolu bir engebeler atlası. Yaşamak bir
can sıkıntısı mıdır Ömür Hanım?
Öğrendik sonunda, yetinmek erdemdir
Susmak en güzel sesi tanrının.
Ne aptallık, biriktirmek durmadan
Bir gün dünyada bırakacağın şeyi.
Sonra bak yağmur aynı yağmur
Güneş seçerek mi doğuyor üstümüze...