"Gelişmiş ülkelerde insanlar işlerini çok ciddiye alırlar,kendilerini hiç ciddiye almazlar.
Geri kalmış ülkelerde insanlar kendilerini çok ciddiye alırlar,işlerini hiç ciddiye almazlar."
Defne beş yaşındayken Şehnaz soruyor:
"Kızım çarsıdan aldım bir tane eve geldim bin tane, nedir bu ?"
Defne düşünüp cevaplıyor,
"Islak mendil"
Sessizlik...
"Hayır kızım değil "
Patlamış mısır da olabilir anne. Bir tane alıyorsun paketten bin tane çıkıyor!"
Sessizlik...
"Kızım yok nar o,nar"
"Niye anne cips de olabilir."
"Hayır kızım o bilmecenin cevabı nar"
"Niye nar olsun anne? Bak patlamış mısır da olabilir "
"Kızım nar o. Biz öyle öğrendik, nar o"
Defne şimdi okullu oldu eğitim aldı testlere girdi.
TEOG MEOG, sınav şu bu. Şimdi sorun Defne'ye : çarşıdan aldım bir tane eve geldim bin tane diye cevabı nar olur. Müfredata uygun hale getirmişizdir o akıllı kızımızı.
Sessizlik ve boşluk istiyorum.Ama yaşarken bu mümkün değil. Yemek, içmek , giyinmek, yürümek, tuvalete gitmek, para kazanmak gerekiyor. Bunları yapmak istemiyorum,hiçbir şey istemiyorum.Komik olan ne biliyor musun? Buna rağmen olmadık şeyler düşünüyorum. Saçlarımı boyamak,kulağıma bir delik daha açmak ya da yeni giysiler almak gibi.