1. İnsanı sürekli kötülüğe teşvik eden ve onun apaçık düşmanı olan şeytanın hilelerine karşı çok dikkatli ve uyanık olunmalıdır.
2. İnsanı ebedi hüsrâna sevk edecek olan kibir, haset, hırs, acelecilik gibi mezmum sıfatlardan kurtulmak için nefs tezkiyesi ve kalp tasfiyesine ehemmiyet verilmelidir.
3. Bir günah işlendiğinde Adem aleyhisselamın yaptığı gibi hemen istiğfâr edilmelidir.
4. Hiçbir hatâmız olmasa dahî Allah'ın nîmetlerine karşı layıkıyla şükredemeyeceğimizden, bu acziyetimizi îtirafla istiğfâra yönelmeliyiz.
5. Hazret-i Adem ile Hazret-i Havva Validemiz'in yasak ağaca yaklaşması hadisesinden çıkan neticeye göre, kulların günah işlemesinden sonra kaybolan rühâniyetleri onların istiğfår etmeleriyle tekrar geri verilmektedir.
6. Hazret-i Adem gibi dualarımızda dâimâ Rasûlullah Efendimiz'le tevessül etmeli, rahat ve sıkıntılı her ânımızda onu dilimizden düşürmemeli, kalbimizden çıkarmamalıyız.
7. Habil gibi, rûh-i sultânîyi nefsânî hayata galip kılarak ahseni takvîm sırrına kavuşmaya çalışmalıyız.
8. Hayra vesile olanların, kendisinden sonra gelip aynı hayrı işleyenlerin ecrinden hisse alacağı, buna mukâbil, şerre sebep olanların da kendilerinden sonra aynı şerri irtikâb edenlerin suçlarından bir vebal yükleneceği hakîkati hiçbir zaman akıldan çıkarılmamalıdır. Nitekim Habil hayırda, Kâbil şerde çığır açmıştır.
9. İnsan, mükerrem yaratılmış ve onun varlıkların en üstünü olduğu bildirilmiştir.
Netîce olarak Hazret-i Adem;
İlk olarak cennet ve dünya hayatını yaşayandı.
İlk örtünendi.
İlk unutandı.