"Yolu yok, Don Kişot'um benim, yolu yok,
Yeldeğirmenleriyle dövüşülecek." diyordu ya hani şair, Meğer ne zorluymuş o Yeldeğirmenlerine karşı, akıntıya karşı durmak. Çok da yorucu iş hani, öyle ki pes etmemek işten bile değil.
İşte tam da böyle düşündüğüm anda dönüp durdu aklımda eski bilindik bir şarkının şu bölümü;
"Ve sen, ben
değirmenlere karşı
Bile bile birer yitik savaşçı
Akarız dereler gibi denizlere
Belki de en güzeli böyle."