Tülay
@Grouchy
136 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
V. Toplumsal Yaratıcılık
Totem olarak kabul edilen çeşitli bitki, hayvan, amblem ya da sembollere ait figüratif sunumlar, totemin asıl kutsallığını oluşturan öğelerdir; işte onlara dinsel karakterlerini katan, asıl objenin yansıması olan bu betimlemelerdir.
Totem her şeyden önce, bir semboldür, başka bir kavramın maddesel ifadesidir. Peki bu başka şey nedir?
Dikkatimizi üzerinde yoğunlaştırdığımız analizlere göre, totemin iki çeşit kavrama karşılık geldiği ortadadır. İlk olarak totem, totemik ilke yani tanrının dışsal ve görünür biçimidir. Ama ayrıca totem, onu belirleyen ve klan olarak adlandırılan topluluğun sembolüdür. Klanın bayrağıdır; klanı diğer benzerlerinden ayıran bir işarettir; topluluğun kişiliğine dair, klanın mensupları her kim ya da ne ise onlarla ilgili her şeyi içinde barındıran bir ibaredir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
IV. Ahlakın Öğrenilmesi
İnsan doğasının ikililiğinin acı veren özelliği bu hipotez ile açıklanmıştır. Toplum yalnızca bireyin doğal ve anlık gelişimi olsaydı, bizim bu parçamızın birbirine uyum sağlayacağı ve sürtünmeden ve çarpışmadan birbirine ayak uyduracağı şüphesizdir: birinci parça yalnızca bir uzantı olduğu için bir şekilde ikinciyi tamamlayacak ve ikincisinden hiçbir direnç görmeyecektir. Aslında, toplumun kendine ait bir doğası vardır ve sonuçta onun gereksinimleri bireyler olarak bizim doğamızdan oldukça farklıdır: bütünün yararına olan parçanın yararını olmak zorunda değildir. Bu nedenle, toplum bizim sürekli ve maliyeti fedakarlıklar yapmamız gerekmeden oluşturulamaz veya sağlanamaz. (...)
Aksine tüm kanıtlar bizi içimizde medeniyetin büyümesi ile artan, iki varlık arasındaki bu mücadeleye dahil olmaya zorlar.
Puan vermedi·144 syf.·
7 günde okudu
·2025 5. kitabı
Toplumsal hayatın iki kaynağı vardır; bireysel bilinçlerin birbirine benzeşmesi ve toplumsal iş bölümü. Bu kaynaklardan ilkinde insan gerçek anlamda bir bireysellik sahibi olmadığından, kendine benzeyenlerle sosyalleşir, aynı kolektif bilincin birer parçası haline gelir. Toplumsal iş bölümünde ise, birey kendisini diğerlerinden farklılaştıran bir fizyonomiye ve kişisel aktiviteye sahip olduğundan, tam da bu farklılıklar nedeniyle toplumu oluşturan diğer bireylerden ayrıştığı ölçüde onlara ve bu birliğin bir sonucu olan topluma bağımlıdır.
Spencer&Durkheim-özet
Bu toplumsal organın büyümesi, toplumsal iş bölümündeki gelişimle doğru orantılıdır ve toplumlar bu iş bölümü çeşitliliğinde ne derece yoğun dayanışma içindelerse, sahip oldukları organ çeşitliliği o derece fazladır.