''Kaslarını ihmal eden insan bunu yıllar sonra da telafi edebilir, düşünsel gelişim ve ruhun içsel kavrayışı ise sadece gelişim yıllarında mümkündür ve erken yaşta yüreğini açabilen kişi, bir süre sonra bütün dünyayı içine sığdırabilir.''
(Her ikisi de aynı anda olsa tadından yenmez.)
Viyana bilindiği gibi keyifli bir kenttir; ancak zaten kültür dediğimiz, hayatın kaba yanlarından, yaşamın inceliğini, zarafetini ve hoşluğunu sanat ve sevgi aracılığıyla ortaya çıkarmak değil midir?
"Devlet büyük bir ailedir ve halk kitleleri sizin küçük kardeşlerinizdir. Korkunç hayatları, üst sınıfların utancı ve suçudur. Unutmayın: Halk uzun süre sabredebilir ama her şeyin bir sonu vardır. Gün gelir, halk öfkeli bir canavara dönüşür. Bunun olmasına izin vermeyin!
Bu kokuşmuş ve pis bataklığından kuru, temiz ve yumuşak bir yere şans, miras veya okul diploması eseri çıkanlar, milyonlarca insanı karanlıktan çıkarmak için parmağını bile kıpırdatmaz ve şunu anlamak istemezler: Halkın cahil, sarhoş ve aç olduğu büyük devletler, sulu çamur üzerinde inşa edilmiş devasa kulelere benzer.