Güher

Güher
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak #300869920 #283478814 #304219475
Ah u zâr kaldı..
Puan vermedi·312 syf.·
2025 13. kitabı
Son sayfalara gelene dek niye okudum şimdi ben bunu diye hayıflamsamda yarıda bırakmak canımı daha çok acıtır diye devam ettim. Ve bitirdim. Tarık Tufan muhteşem bir romancı.. bu kitabında farklı anlatıcılardan dinliyoruz. Farklı dönemlerden. Biri vefa semtinde Canfeda konağındaki Halide hanım ( ki seni hiç unutmayacağım) bir diğeri Hamit dönemi konak yaşamından uzak 'aşka kurban' Derviş Ali.. Bu iki acı dolu karakter dışında 4 kardeş var ki bir gece konakta yüzleşmeye karar verirler.. her biri kendi yaralarını deşip birbirlerine gösteriyor, acılarını yarıştırır gibi hesaplaşmalarını okuyoruz. Anlatıcılardan farklı dönemlere gidiyoruz. Kâh konağın kasvetli odalarında dışarıda alevlenen yangınla beraber içimiz dağlanır, kâh son Osmanlı döneminin bozuk ortamı.. anlatım elbette çok, çok iyi. Arka planda muhteşem bir psikolojik anlatım var.. anne kız ilişkisi, soya çekim, çevrenin bireydeki etkisi.. belki de bu sebeple her biri gerçekçi gelip bu kadar üzdü..ismi geçen ressam gerçekten ( Fausto Zonaro) Hamit dönemi saray ressamı ve sanırım Tarık Tufan, ressamın Dervişler tablosunu görüp etkilenmesiyle kitaba konuk olmuş.. Bu kitabı beni fazlasıyla üzdü, her sayfada içime kasvet, acı doldu.. henüz hakkında yazılı herhangi bir şey okumadım ama bende dolu bir Ah bıraktı bu defa yazar..
Edebiyat
Gece Açan ÇiçeklerTarık Tufan · Doğan Kitap · 20258,3bin okunma
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
" Hayat biteviye ayrılıkları çoğaltırken, içinde özlemek geçen bir cümleye öyle ihtiyacım var ki..."
Alıntı
" Ya Rabbi Nemrut'un ateşine düşen İbrahim'i kurtardığın gibi beni de ümitsizlik yangınından kurtar "
Alıntı
dua edecekken dilimden dökülen o dize..
" Ey sevgili, uzatma dünya sürgünümü " Sezai Karakoç
Şiir