Gülay
@GulCim
... ve kitaptaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim.
Lisans
Ankara
737 okur puanı
Ocak 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Mehmet Rauf'tan Eylül'den sonra okuduğun ikinci kitap Genç Kız Kalbi. Eylül'le kıyaslanınca biraz hafif kalıyor ama yine de okuduğum her cümlesine sonuna kadar hak verebildiğim bir kitap oldu. Kitapta o dönemlerde de günümüzde de var olduğu gibi toplumsal kadın-erkek eşitsizliğine değinilmiş.
Ana karakterimiz, İzmir'de doğup büyümüş bir genç kız. Pervin, duyduğu ve bildiği kadarıyla hep İstanbul'u görme hayaliyle yanıp tutuşmuş. Hayatını tamamlayacak birini ancak İstanbul gibi entelektüel bir semtte bulabileceğini düşünüyor. Babasına yaptığı uzun ısrarlar sonucu İstanbul'da yaşayan amcasının yanına geliyor ancak yaşadıklarından pek tatmin olmuyor.
Kitap çoğunlukla günlük halinde yazılmış Pervin'in iç sesinden ibaret.
Pervin'in yanında kaldığı tutucu amcasının sosyokültürel gelişmemişliğinin aile hayatına yansıması, bize dönemin aile hayatının yalnızca evdeki 'baba' figürünün varlığından ibaret olduğunu gösteriyor. Bu baskın karaktere karşı gelinmesi durumunda ise kadın ve kızlar asi, terbiyesiz ve ahlaksız olarak yaftalanıyor.
Görücü usulü evlenme, kızların babalarının istek ve zorlamaları üzerine baştan aşağı kapalı olarak sokağa çıkabilmeleri, özellikle kadınların gitmesinin fuzuli görüldüğü tiyatro gibi mekanlar ve evdeki kızın hiçbir şekilde kendi başına karar alamaması gibi bağnaz durumlar ele alınmış.
Dostoyevski yine biz ve bizim türlü türlü hallerimize tanıklık eden bir eser çıkarmış ortaya. Mektuplaşma tarzındaki ilk eserdi sanırım.
Kitabı okurken Dostoyevski ve bunalım dolu ruhunu kitaba sıkışmış keder ve acıyı bu defa alışılmışın dışında iliklerime kadar hissettim demek yanlış olmaz. Kitabın oluşumunu sağlayan mektuplar arasındaki gelgitlerim cevabını bulamadığım sorularım oldukça fazlaydı. Marka ve Varvara arasındaki sevginin tanımı neydi birbirlerine duydukları değer aslında kendi benlikleri için miydi neydi tüm bu soruların cevabı? Kitabı bitirdiğimde aslında Dostoyevski'nin sokakta görebileceğimiz bencil, kendi dertlerinin bile bencili olabilecek insanları anlattığını düşündüm. Kitap ana karakterlerin birbirlerine devamlı bir hüzün dert paylaşımının olduğu bir havada devam ederken bir detay çarptı gözüme. Birbirlerine hiç 'nasılsın' diye sormadılar. Anlatmaya çalıştıkları sadece kendilerinin nasıl olduğuydu. Evet bedbahtlık bir hastakıktı. Bu iki bedbaht insan birbirlerine bu hastalığı iyice bulaştırdılar, üstelik birbirlerine ilaç olabilecekken...
Dostoyevski bu eserinde de aynadaki seni beni bizi yansıtmış. Belki de Marka ve Varvara dert anlatmaktan çok dinlemeyi bilselerdi kitabın ismi 'İNSANLAR' olurdu.
Günümüzde yangınları söndüren itfaiyecilerin, gelecekte içinde kitap olduğu tespit edilen tüm evleri yakar duruma geldiklerini konu edinen kitapta mekanikleşme ve bu mekanikleşmeye adapte olmuş; hatta onun kölesi haline gelmiş olan insanlar da anlatılmış. Düzenin bozulduğunun farkında olanlar, keyiflerinin bozulmaması için sesini çıkartmıyor ve bana dokunmayan yılan bin yaşasıncılıkla birlikte düzene ayak uyduruyorlar. (Aynen günümüzdeki gibi) Bu sırada kitapları, evleri ateşe veren itfaiyecilerden biri olan Montag işini, düzeni, evliliğini sorgulamaya başlıyor ve düzenin kendine ve insanlığa unutturduğu her şeyi kitaplardan öğrenebileceğini keşfederek yeni bir arayışa başlıyor. Montag’ın bu arayışta izlediği yol ve yaşadığı süreç anlatılarak insanlar üzerinde bir farkındalık yaratılmaya çalışılmış.
Distopik roman severler için güzel bir kitap. Ben severek okuduğum bir kitabın daha sonuna geldim. Okuyacak olan arkadaşlara da iyi okumalar dilerim. :)
Yazardan okuduğum ilk kitaptı Kâtip Bartleby.50 sayfalık bu kitabın kahramanları katip ve avukat unutamayacaklarımdan oldu. Demeliyim ki beni her şeyi yapmamayı tercih eden kâtip kadar ona olanca sabrıyla davranan avukat daha çok şaşırttı.Kesinlikle şiddete ve zora baş vurmayan,ortada başka bir mesele oldugunu düşünen,sorularını kibarca soran bu avukat aynı zamanda kitabın anlatıcısıdır da.Avukatın yanında çalışan diğer kâtipler de birbirinden ilginç tipler ama Bartleby ile kıyaslandığında elbette daha idare edilebilir özelliklere sahipler.
Bu kısacık kitap etkileyici konusuyla okuyucuyu kendisine bağlıyor ve avukatın yerinde olsam ne yapardım acaba diye düşünüyor insan,elbette Kâtip Bartleby 'in bu başkaldırışının altında yatan sebepleri de merak ediyor.Yazarın bu kitabını ilgiyle okuyacaksınız,tavsiye ediyorum.
Okumaktan çok keyif aldığım bir kitap.
Yormuyor insanı.
Yormayan şeylere hayranım. Müptelasıyım.
