Gül Genç
@GulGen
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
O zaman anladım ki istenirse başarılamayacak hiçbir şey yok. Engeller ve engellemeler bizim bakış açımızda, önyargılarımızda, kafalarımızın içindeki dipsiz kuyularda... (S: 55)
Dernekçilik manevi yönü dolu dolu ama çok meşakkatli ve sorumluluk gerektiren çok ciddi bir iştir. Özveri ister. Birçok insan sizi Devlet kurumu ile karıştırır. Hizmet vermekte mecburmuşsunuz gibi davranır. (S:98)
Işitme Engelliler ve Aileleri Derneği ile tanışmam yıllar öncesine dayanıyor. Kurucu Baskanı Viki Hanım @vikiozromano ve onun sağ kolu Genel sekreteri Sevgi Yüksel ile Bakırköy'deki Dernek ziyaretimde tanışmıştım.
Onlardaki enerjiye, müşfik ve konulara vakıf tutumlarına hayran olup üye olmuştum. Sinop temsilcisi olarak üyeliğim devam ediyor.
Bu kitap mutlaka yazılmalıydı, iyi ki de yazmış Sevgi ablamız.
Bir dernek nasıl kuruldu, nasıl mücadele edildi, işitme engelli çocuğunuz varsa nelerle muhatap olup nelerle yüzleşiyorsunuz tüm samimiyetiyle yazmış. Sadece işitme engeli değil, hak temelli dernek nasıl çalışır onu da okurken öğreniyorsunuz..
Nereden nereye... şimdi onlar yerlerini gençlere bıraktı ve onursal başkan ve sekreter olarak kaplerimizde kalıcı bir yer edindiler.
Mutlaka okunması gereken bir kitap bu dostlarım, bürokrasinin zorlukları ile bir annenin çabaları.. belki size çok tanıdık gelecek..
