(...)
İnsanlar doğanın kurallarını birbiri ardında keşfedip duruyorlardı .
Tarih böyle ,felsefe ve bilimde tüm bilinmeyenler çözülüp dururken sonsuza dek sürecek miydi? Yoksa insanlık, tarihinin sonuna mı yaklaşmıştı?
Belki de insanların bilgiye susuzluğuydu
"ilk günahları"?
"Pek çok görüşün birbiri ardınca kendini gösterdiği ,geçip gittiği , tekrar geri döndüğü ve sayısız konum ve durumda iç içe geçtiği bir tiyatrodur," der Hume.
(...)
Ancak içimizde varolan olanakları "özgürce" geliştirebildiğimiz sürece özgür bir insan olarak yaşayabiliriz. Ama bizlerde içimizde bulunan olanaklar ve dışımızdaki koşullarca belirleniriz.