Aşk, olunan, insan ise doğulan bir şey değildi. Aşka maruz kalınır, insan inşa edilirdi. Aşka maruz kalmıştım, sıra insanı inşa etmeye gelmişti.
Sayfa 37
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yüreğe verilmiş "vur emri" gibi şarkı buldum...
Gördüğün yerde sarıl bana...
Göğe bakma durağı gibi şarkımız oldu. Hepimizin olsun. 🥰🍀🎶🎶🎶🎶🎶🎶
music.youtube.com/watch?v=Mfdj-A3...
Pencereden bakmayı biliyorlar!
"Tozunu almadığımız pencerelerden yıldızları izledik. Geceyi izleyerek sabahladık. Dilek tutardık, gülerdik, şiir okurduk, severdik, ağlardık... İşte en az ve en çok insan olurduk; ne fazla ne eksik... Camların üzerinde sim misali tozlar parıldarken ve tozların arasından yıldızlar sayılırken, ben Müjgân'ın camdan yansıyan yüzüne bakardım. Benim aksime toz denk gelirdi, O'nunkine yıldızlar..."
O an ölmek isteyecek denli mutluluğu biliyorum.
İşte o gün, tüm bu tuhaf annesiz doğuş, baba kaybı, memleketten kopuş, yetimhanede büyüyüş gibi bir hikâyenin sonunun müthiş olduğunu düşündüm. Demek ki acılar geçiciymiş. Demek ki güzellikler herkese göreymiş. Müjgân konuşurken ve dinlerken, öylece dalıp söylediklerini duymamak, gençlikten alabileceğim en büyük lezzetmiş. Erdiğimi hissettim vuslata. Genç yaşımda, kapasitemin kaldırabileceği en üst mutluluk sınırındayım diye düşündüm. İşte artık ölebilirim.
Sayfa 21