Yalnızlık büyüyünce anlam kayboldu. Yalnızlık boşluğa arkadaştı. Herkes kendisiyle dolduruyordu anlamsızlığın yarattığı boşluğu ya da tersi, boşlugun yarattığı anlamsızlığı, her neyse işte...
Geçmişin idealleri saplantıya dönüşmüştü Lamia halada. Zamanın geçtiğini ideallerin değiştiğini kabul etmek istemiyor çocukları sever görünse de gençlerden hoşlanmıyordu. Gençler içlerinde Vatan sevgisinden eser bulmayan ar damarları çatlamış asalaklardan ya da onun bunun kullandığı maşalardan ibaret bir güruhtu. Gençlik cumhuriyetin kıymetini bilmediği için sokaklar kan gölüne dönmüştü. Sonunda hepsi bu kanda boğulup gidecekti!!!